Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie dopuściło się bezczynności oraz przewlekłego prowadzenia postępowania, jednakże bez rażącego naruszenia prawa.

Wydatki na budowę części administracyjnej budynku produkcyjno-administracyjnego w ramach nowej inwestycji mogą zostać uznane za koszty kwalifikowane, gdy są powiązane z procesami produkcyjnymi, mimo że nie zwiększają bezpośrednio zdolności produkcyjnych.

Stwierdzenie nieważności uchwał dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami nie skutkuje automatycznym uznaniem tych opłat za nienależne i podlegające zwrotowi. Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla brak podstaw prawnych do tego typu uznań w kontekście eks tunc uchwały.

Orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości UE z 14 listopada 2024 r., w sprawie C-613/23 Heredijk nie wywiera bezpośredniego wpływu na treść wyroku NSA z dnia 27 września 2022 r. w zakresie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich za zaległości spółki. Skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego oparta na tym orzeczeniu została oddalona.

Skarga kasacyjna D.B. dotycząca egzekucji świadczeń pieniężnych nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż wykonanie obowiązku wspierały prawidłowo wystawione tytuły przez właściwy organ oraz nie doszło do naruszenia przepisów dotyczących ich formy, co skutkuje oddaleniem skargi przez NSA.

Czynności podwyższenia kapitału zakładowego dokonane przez jednostki gospodarki uspołecznionej 1 lipca 1984 r. były zwolnione z podatku kapitałowego. NSA uchyla wyrok WSA oraz decyzję organu podatkowego. Zasada stand-still zakazuje ponownego opodatkowania operacji wcześniej zwolnionych.

W świetle § 9 ust. 2a rozporządzenia ZFRON, wydatek musi być poniesiony bezpośrednio z rachunku ZFRON, aby kwalifikować jako pomoc de minimis; refundacja ze środków własnych nie spełnia tego wymogu.

Nie można uznać za budynek obiektów budowlanych, które nie są trwale wydzielone z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych. Tym samym, wiaty wykonane z materiałów łatwo demontowalnych, takich jak siatki czy blacha, nie spełniają tej definicji, co zwalnia je z podatku od budynków.

Decyzja organu doręczana w toku postępowania podatkowego osobie nieposiadającej aktualnego pełnomocnictwa w aktach jest prawidłowa. Pełnomocnictwo szczególne musi być złożone do akt danego postępowania, by wywoływało skutki procesowe, w tym doręczeniowe.

Do kategorii budynków w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. nie można kwalifikować obiektów oddzielonych jedynie siatką ogrodzeniową, która nie realizuje funkcji przegrody budowlanej wymaganej do uznania obiektu za wydzielony z przestrzeni.

W przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, podatnik prowadzący działalność gospodarczą oraz statutową jest zobowiązany do stosowania zarówno prewspółczynnika zgodnie z art. 86 u.p.t.u., jak i ograniczenia do 50% określonego w art. 86a u.p.t.u.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalający skargę o wznowienie postępowania wskazuje, iż wyrok TSUE z 14 listopada 2024 r. nie wpływa na rozstrzygnięcie wcześniej wydanego wyroku sądu administracyjnego w zakresie zasad proporcjonalności odpowiedzialności solidarnej osób trzecich.

Umorzenie postępowania karnoskarbowego wobec wspólnika spółki cywilnej nie stanowi przesłanki umorzenia egzekucji administracyjnej względem tejże spółki, chyba że wierzyciel złoży stosowny wniosek. Brak tego wniosku powoduje, że postępowanie egzekucyjne nie podlega umorzeniu.

Zryczałtowany podatek dochodowy od przychodu z udziału w zyskach może być pobrany wyłącznie od faktycznie osiągniętego przychodu z udziału w zysku, a nie od zaliczki na poczet tego zysku, którego wysokość nie jest jeszcze znana w trakcie roku obrotowego.

Obiekt złożony z elementów rozmontowalnych, jak panele siatki czy blacha falista, nie spełnia definicji budynku wynikającej z art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l., jako iż nie stanowi trwałej przegrody budowlanej, co wyklucza jego kwalifikację jako budynku do celów opodatkowania.

Wiata na opakowania, nie spełnia definicji budynku w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, ponieważ jej przegrody, m.in. z siatki, nie stanowią trwałego i funkcjonalnego elementu wydzielającego obiekt z przestrzeni.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zarzuty procesowe i materialnoprawne podniesione w skardze kasacyjnej wymykały się spod kontroli sądu z uwagi na brak ich związku z przedmiotem rozpoznawanej sprawy, uzasadniając tym samym oddalenie skargi.

Interpretacja indywidualna dotycząca opodatkowania zbiorników jako obiektów budowlanych została podtrzymana, a skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak uzasadnienia wpływu zarzutów proceduralnych na wynik sprawy.