W postępowaniu dotyczącym przyznania specjalnego zasiłku celowego, w ramach uznania administracyjnego, kontrola sądowa sprowadza się do oceny braku dowolności decyzji. Organy administracyjne muszą ocenić wszystkie istotne okoliczności sprawy, co w niniejszym stanie faktycznym zostało spełnione.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że art. 229 u.g.n. stanowi samodzielną przesłankę wyłączającą zwrot nieruchomości, gdy została ona oddana w użytkowanie wieczyste przed wejściem w życie ustawy. Późniejsze rozporządzenia nieruchomością są prawnie irrelewantne. Skarga kasacyjna E.K. została oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że brak jest obiektywnego uzasadnienia dla obaw skarżącego o prześladowanie w kraju pochodzenia, co wyklucza nadanie statusu uchodźcy oraz udzielenie ochrony uzupełniającej. Skarga kasacyjna została oddalona.

Decyzje administracyjne odmawiające ustalenia warunków zabudowy z powodu braku dostępu do drogi publicznej mogą być uchylone, gdy brak dostępu nie zostanie dostatecznie wykazany, a istnienie przeszkód w dostępie do drogi publicznej nie zostało właściwie udokumentowane.

Wojewoda Mazowiecki słusznie odmówił wydania pozwolenia na budowę obiektu tymczasowego, wobec niezgodności projektu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wsi [...], co potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę kasacyjną P. sp. z o.o.

Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego osobom innym niż spokrewnione w pierwszym stopniu wymaga legitymowania się przez bliższych krewnych orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. NSA oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając brak spełnienia wymaganych przesłanek w art. 17 ust. 1a u.ś.r.

Wobec braku dowodów na faktyczne prowadzenie działalności gospodarczej naruszającej zakaz z art. 24f ust. 1 u.s.g., stwierdzenie wygaśnięcia mandatu radnego jest przedwczesne i nieuzasadnione. Odwołanie się jedynie do potencjalnej możliwości takiej działalności jest niewystarczające.

Zarząd dróg publicznych, ustanowiony przez organ administracyjny, nie może wykonywać zadań dotyczących zarządzania drogami wewnętrznymi, które nie należą do dróg publicznych, nawet jeśli są własnością gminy. Kompetencje zarządcy drogi ograniczają się do dróg publicznych.

Wydanie decyzji administracyjnej o odmowie udzielenia informacji publicznej bez uprzedniego wezwania wnioskodawcy do podpisania wniosku stanowi rażące naruszenie prawa uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji na podstawie art. 156 §1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Organ stanowiący nie może powierzać zarządowi drogi zadań nienależących do zarządcy dróg, co jest sprzeczne z przepisami art. 21 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, stanowiąc naruszenie zasady legalności.

Skarga kasacyjna została oddalona, potwierdzając prawidłowość i zgodność z prawem ustaleń organów administracyjnych w zakresie ustalenia odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości na potrzeby inwestycji drogowej.

Formalnoprawna rola ewidencji gruntów ogranicza się do odzwierciedlania istniejącego stanu prawnego bez możliwości tworzenia nowych praw, a odmowa jej aktualizacji bez wystarczającej dokumentacji jest uzasadniona.

Decyzja Wojewody z 15 lipca 2020 r. utrzymująca pozwolenie na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej jest zgodna z prawem. Organy prawidłowo zastosowały przepisy o oddziaływaniu elektromagnetycznym. Skarga kasacyjna M. C. oddalona. Normatywne podstawy nie naruszone.

Zasada nadrzędna przy realizacji celu wywłaszczenia obejmuje całość złożonej infrastruktury technicznej związanej z budową osiedla mieszkaniowego, wobec czego na potrzeby zwrotu nieruchomości nie dzieli się jej na poszczególne elementy. Tym samym nieruchomość uznaje się za właściwie zagospodarowaną, jeśli całość inwestycji spełnia pierwotnie określone cele.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzja Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych była zgodna z przepisami RODO, a przetwarzanie danych osobowych przez Komendanta Wojewódzkiego Policji było legalne i nie naruszało prawa do ochrony danych.

Oddalenie skargi kasacyjnej Stowarzyszenia przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie nieważności decyzji o braku potrzeby oceny środowiskowej, z uwzględnieniem zgodności z planem miejscowym, pomocniczej roli opinii organów ochrony środowiska oraz braku rażącego naruszenia prawa.

Odesłanie skarżącego do zasobów internetowych bez wskazania precyzyjnych miejsc, gdzie znajdują się żądane informacje, nie spełnia wymogu udostępnienia informacji publicznej. Organ pozostaje w bezczynności, gdy nie wskazuje konkretnych danych.