Członek zarządu spółki z o.o., na którego nałożono odpowiedzialność podatkową jako osoby trzeciej z tytułu zaległości podatkowych spółki, nie może zostać zwolniony od tej odpowiedzialności, gdy egzekucja przeciwko spółce okazała się bezskuteczna, a sam wniosek o ogłoszenie upadłości złożono po terminie określonym przepisami prawa.

Decyzja dotycząca odpowiedzialności podatkowej osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej powinna być doręczana na adres z ewidencji PESEL, nie zaś z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.

Nieruchomość posiadana przez przedsiębiorcę i ujawniona w księgach jako inwestycja może być uznana za związaną z działalnością gospodarczą, nawet przy braku faktycznego zajęcia. Techniczne przeszkody bez decyzji o rozbiórce nie wpływają na kwalifikację opodatkowania.

Zaskarżony wyrok WSA w Warszawie został uchylony z powodu stwierdzenia, że decyzja organu odwoławczego była należycie uzasadniona, a klasyfikacja obiektu jako budynku w ewidencji gruntów jest wiążąca dla organu podatkowego. Sąd I instancji powinien rozstrzygnąć merytorycznie zasadność opodatkowania budynku zgodnie ze stanem faktycznym.

W sprawie podatku od nieruchomości, wcześniejsza prawomocna ocena prawna o statusie przedsiębiorcy skarżącej A. pozostaje wiążąca, pomimo późniejszych zmian legislacyjnych; kasacja bezzasadna.

Brak wskazania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny konkretnych przepisów prawa naruszonych w zaskarżonej decyzji jest istotnym uchybieniem proceduralnym, które uzasadnia uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

NSA uchylił zaskarżony wyrok WSA, uznając, iż doręczenie protokołu kontroli podatkowej pełnomocnikowi było prawidłowe, oraz potwierdzając skuteczność przedłużenia terminu przedawnienia. Sprawa skierowana do ponownego rozpoznania przez WSA.

Odpowiedzialność podatkowa członka zarządu spółki za zaległości podatkowe nie ustaje, gdy egzekucja z majątku spółki jest bezskuteczna, a członek zarządu nie wykazał braku winy w opóźnieniu złożenia wniosku o upadłość ani nie wskazał majątku umożliwiającego zaspokojenie zaległości w znacznej części.

Odmowa przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wszczęcia postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji podatkowej dotyczącej faktur EDI była nieuzasadniona, ponieważ wniosek dotyczył rozumienia przepisów prawa podatkowego, a nie jedynie kwestii technicznych.

Oddalenie skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej oraz uchylenie decyzji o dodatku VAT dla O. s.c., gdyż nie wykazano braku zasadności faktur spółki i należytej staranności w weryfikacji kontrahentów.

Dopuszczalne jest odwołanie się do uprzedniej opinii organu krajowego w sytuacji, gdy stan faktyczny przedstawiony we wniosku o interpretację indywidualną wykazuje istotne podobieństwo do stanu faktycznego opiniowanej sytuacji, co uzasadnia odmowę wydania interpretacji na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej.