Premie pieniężne wypłacane nabywcom niebezpośrednim mogą być traktowane jako rabaty pośrednie uprawniające do obniżenia podstawy opodatkowania VAT tylko wtedy, gdy możliwe jest ich przyporządkowanie do konkretnych dostaw towarów.

Opinia konserwatora zabytków nie posiada waloru dokumentu urzędowego, lecz jest dowodem, który organy podatkowe powinny oceniać zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów w świetle całokształtu materiału dowodowego. (NSA, 13 lutego 2026 r., sygn. akt I FSK 170/25)

Były prezes zarządu ponosi solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki pierwotnej, jeżeli w czasie pełnienia funkcji zarządu zobowiązania te stały się wymagalne. Przesłanki egzoneracyjne muszą być skutecznie wykazane, aby uwolnić się od odpowiedzialności, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.

Opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi jest obowiązkową daniną publiczną, której pobieranie jest niezależne od świadczenia usług przez gminę. Decyzje organów administracyjnych pozostają w mocy, o ile są należycie podpisane zgodnie z wymogami statutowymi.

Nałożenie maksymalnej opłaty egzekucyjnej, zgodne z art. 64 § 4 u.p.e.a., jest uzasadnione, jeżeli stanowi ona wartość wyznaczoną przepisami, której wysokość nie wymaga dodatkowego miarkowania opartego na skomplikowaniu i pracochłonności czynności egzekucyjnych.

Zwolnienie z opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi przysługuje wyłącznie, gdy cała rodzina wielodzietna zamieszkuje daną nieruchomość, co wyłącza możliwość przyznania ulgi, gdy zamieszkują tam tylko niektórzy jej członkowie.

Lokale wynajmowane w budynkach mieszkalnych na rzecz podmiotów gospodarczych do najmu krótkoterminowego są opodatkowane stawką dla nieruchomości zajętych na działalność gospodarczą, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Skarga kasacyjna dotycząca prawa do odliczenia VAT z nierzetelnych faktur została oddalona z uwagi na niedochowanie należytej staranności przez Skarżącego oraz brak wystarczającej weryfikacji kontrahenta, co skutkowało odmową prawa do odliczenia podatku.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego od towarów i usług nie przysługuje, gdy faktury nie dokumentują rzeczywistych transakcji. Organ podatkowy jest zobligowany do wykazania złej wiary podatnika przy odliczeniu VAT.

Odmowa wydania wiążącej informacji stawkowej w sytuacji, gdy puszka z piernikami stanowi jedno świadczenie złożone, jest niezasadna. Puszka jako opakowanie nie jest odrębnym towarem. WIS należy wydać dla całości, traktowanej jako jedno opodatkowane świadczenie.

Podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT z faktur, które nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, a zatem są "pustymi" fakturami. Obowiązek zapłaty podatku wykazanego na takiej fakturze wynika bezpośrednio z art. 108 ust. 1 ustawy o VAT.

Zwolnienia z podatku od nieruchomości, przewidziane dla zakładów pracy chronionej na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 4 u.p.o.l., wymagają ścisłego spełnienia przesłanek formalnych, w tym zgłoszenia przedmiotów wojewodzie i posiadania decyzji potwierdzającej spełnienie szczegółowych warunków zatrudnienia.

Podmiot prowadzący zakład pracy chronionej uprawniony do zwolnienia podatkowego z art. 7 ust. 2 pkt 4 u.p.o.l. musi spełniać określone prawem wskaźniki zatrudnienia oraz skutecznie zgłosić przedmioty opodatkowania wojewodzie. Niespełnienie tych warunków skutkuje brakiem możliwości zastosowania zwolnienia.

NSA uznał, że WSA dokonał wadliwej oceny stanu faktycznego w kontekście podatku od nieruchomości, zakwestionował skuteczność jego uzasadnienia oraz ustalił konieczność ponownego rozpatrzenia sprawy przez WSA z uwzględnieniem nowych przesłanek prawnych.

Na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej za podstawę wznowienia postępowania mogą być uznane nowe okoliczności lub dowody nieznane organowi, bez względu na świadomość strony co do ich istnienia.

Postępowanie upadłościowe wobec spółki pełni rolę egzekucji uniwersalnej. Zakończone bez zaspokojenia podatkowych zaległości, uznaje się za spełniającą przesłankę bezskuteczności egzekucji z art. 116 § 1 o.p., umożliwiając dochodzenie odpowiedzialności członka zarządu.

Oddala się skargę kasacyjną po stwierdzeniu, że organy podatkowe prawidłowo uznały brak pokrycia wydatków w ujawnionych źródłach dochodów za 2018 rok, a rolowanie lokat bankowych stanowiło wydatek, co uzasadnia określenie zobowiązania podatkowego.

NSA uznał uzasadnienie wyroku WSA za niewystarczające i niezgodne z wymogami art. 141 § 4 p.p.s.a., uchyla zaskarżony wyrok i nakazuje ponowne zbadanie sprawy z uwzględnieniem prawidłowości ustaleń faktycznych oraz wykładni wynikającej z orzecznictwa TSUE i NSA.

NSA oddala skargę kasacyjną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, uznając, że skarga nie spełnia wymogów precyzyjnego określenia podstaw prawnych zarzutów, co uniemożliwia jej uwzględnienie.