Złożone zgodnie z art. 127a § 1 k.p.a. oświadczenie o zrzeczeniu się prawa do wniesienia odwołania skutkuje ostatecznością decyzji. Strona nie może cofnąć tego oświadczenia, nawet w przypadku złożenia pod przymusem, jeśli nie wykaże istotnych naruszeń praw procesowych.

Transkrypcja zagranicznego dokumentu stanu cywilnego potwierdzającego zawarcie małżeństwa osób tej samej płci nie jest sprzeczna z podstawowymi zasadami porządku prawnego RP, uwzględniając międzynarodowe zobowiązania z zakresu praw człowieka.

Transkrypcja zagranicznego dokumentu stanu cywilnego osób tej samej płci na teren RP nie narusza podstawowych zasad porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej, gdyż zgodnie z art. 8 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności zalecane jest prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego.

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad dopuścił się rażącej bezczynności w rozpoznaniu wniosku o informację publiczną na skutek nieprawidłowego odbioru korespondencji elektronicznej. Organ ponosi konsekwencje nieodebrania wniosku wysłanego na upubliczniony adres mailowy, co stanowi domniemanie doręczenia.

Zanonimizowanie danych pracowników publicznych dokonujących służbowych adnotacji na dokumentach finansowych urzędu jest nieuzasadnionym ograniczeniem prawa do informacji publicznej. Pracownicy ci, wskutek wykonywania funkcji publicznej, nie są chronieni przed ujawnieniem ich danych osobowych w dokumentach publicznych.

Obowiązek informacyjny dostawcy usług telekomunikacyjnych powstaje z momentem uzyskania wystarczającej wiedzy o naruszeniu danych osobowych, a nie tylko potencjalnej możliwości jego wykrycia.

Przedsiębiorca telekomunikacyjny nie ma obowiązku udostępniania danych objętych tajemnicą telekomunikacyjną straży miejskiej. Przepisy o ochronie danych osobowych nie dają podstawy prawnej dla takiego udostępnienia, a straż miejska nie jest uprawniona do dostępu do takich danych w celu realizacji jej zadań.

Pracownicy dokonujący opisów faktur i zatwierdzający dokumenty do wypłat wykonują funkcje publiczne, w związku z czym ich dane nie podlegają anonimizacji na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Organ dopuścił się bezczynności, nie udostępniając kompletnych informacji publicznych.

Bezczynność organu w zakresie pełnego udostępnienia informacji publicznej, obejmującej załączniki do umów, stanowi naruszenie obowiązków, a osoby podpisujące te umowy są uznawane za pełniące funkcje publiczne.

Brak określenia maksymalnej wysokości zabudowy stanowi istotne naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego, co uzasadnia stwierdzenie jego nieważności w zakresie kart planu, zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 6 u.p.z.p.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje działalność nieuciążliwą dla otoczenia za zgodną z planem zagospodarowania przestrzennego, jeżeli jej skutki mieszczą się w granicach działki, odrzucając wniosek o wstrzymanie użytkowania terenu, przy braku zasadniczych naruszeń przepisów postępowania przez organ administracyjny.

Naczelny Sąd Administracyjny, przyjmując właściwą interpretację przepisów o planowaniu przestrzennym, potwierdza, iż samowolna inwestycja nie uzasadnia całkowitego uchylenia decyzji administracyjnej, podtrzymując decyzję o odmowie ustalenia warunków zabudowy.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że program opieki nad zwierzętami zawiera wystarczające określenie sposobu wydatkowania środków finansowych, co zgodnie z ustawą eliminuje sprzeczność z prawem i nie stanowi istotnego naruszenia obowiązków gminy.