W sprawie dotyczącej odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego sąd uznał, że nieusunięcie nieprawidłowości przez inwestora uzasadnia decyzję odmowną. Zarzuty dotyczące procesów granicznych i dostępu do drogi publicznej, choć istotne, nie wpływają na wynik tej decyzji. Skarga kasacyjna została oddalona.

W sprawie o rozbiórkę samowoli budowlanej, decyzję organu nakazującą rozbiórkę, wydaną w odniesieniu do całego obiektu, który w części mógł powstać legalnie, uchyla się jako naruszającą zasadę ustalenia pełnej prawnej tożsamości budynku.

Na gruncie art. 96 ust. 1 u.i.o.ś., organy przy wydawaniu pozwolenia wodnoprawnego na tereny Natura 2000 muszą uwzględniać wpływ przedsięwzięcia na obszary chronione, nawet jeśli dotyczącą przedłużenia użytkowania istniejących obiektów.

Brak pełnej dokumentacji dotyczącej losowego wyboru recenzentów w procedurze nadawania tytułu profesora przez Radę Doskonałości Naukowej skutkuje uchyleniem decyzji administracyjnej z powodu naruszenia przypisów proceduralnych ustawy o szkolnictwie wyższym i nauce.

Dopuszczalne prawnie jest odstąpienie od przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, jeśli organy prowadzące postępowanie oraz współdziałające, w oparciu o zgromadzone materiał dowodowy, nie stwierdzają przekroczenia norm środowiskowych przez planowaną inwestycję. Odmowa przeprowadzenia OOŚ oraz potwierdzenia zgodności inwestycji z obowiązującymi przepisami prawa być może podjęta na podstawie

Umowy o hurtowe zaopatrzenie w wodę i hurtowy odbiór ścieków są regulowane wyłącznie przez przepisy Kodeksu cywilnego, a nie przez ustawę o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i odprowadzaniu ścieków. Organy regulacyjne nie mają kompetencji do nakazania zawarcia takich umów.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że organ nie pozostawał w bezczynności, gdyż odpowiedział na wszystkie pytania złożonego wniosku w zakresie zgodnym z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w prawomocnym wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego wiążą organy administracji, chyba że nastąpiła istotna zmiana stanu faktycznego sprawy, co w analizowanym przypadku Minister Edukacji i Nauki powoływać się nie może. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził wiążącą moc wcześniejszego wyroku.

Obowiązkiem gminy jest zapewnienie bezpłatnego transportu lub refundacja kosztów dowozu do najbliższej placówki spełniającej zalecenia z orzeczenia o kształceniu specjalnym. Wybór sposobu dowozu dziecka do przedszkola należy do rodziców.

Świadczenie pielęgnacyjne nie może być przyznane dalszemu członkowi rodziny, jeśli osoba zobowiązana w pierwszej kolejności do alimentacji nie legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, co determinuje niemożność przejęcia tej opieki i skutecznego wnioskowania o świadczenie przez inną osobę (art. 17 ust. 1a u.ś.r).

Pismo organu administracyjnego nieposiadające cechy władczego rozstrzygnięcia o statusie strony postępowania nie może być przedmiotem zażalenia, gdyż nie jest to przewidziane przepisami prawa administracyjnego.