Orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości w sprawie C-512/21 nie uzasadnia wznowienia postępowania podatkowego, gdy jego stany faktyczne różnią się od postanowień decyzji krajowej. Zasady wznowienia nie mogą być interpretowane rozszerzająco, gdyż muszą opierać się na jednoznacznie określonych przesłankach prawa unijnego.
Podatnik może być pozbawiony prawa do odliczenia VAT, jeśli nie wykaże należytej staranności w ocenie transakcji objętych fakturami niewykazującymi rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, co potwierdza jego udział w oszustwie podatkowym typu karuzelowego.
Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich nie stanowi wierzytelności upadłościowej, gdyż powstaje poprzez decyzję po ogłoszeniu upadłości, zatem postępowanie powinno dotyczyć osoby upadłej, nie masy upadłości.
Sprzedaż działek gruntu przez osobę fizyczną nie jest działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 u.p.t.u., jeśli brak aktywnych działań zbliżonych do tych podejmowanych przez przedsiębiorców. Oddalenie skargi kasacyjnej Dyrektora KIS.
Uczestnictwo podatnika w karuzeli podatkowej, nawet bez bezpośredniego prowadzenia nielegalnych działań, wyklucza prawo do odliczenia podatku VAT wskutek świadomego zaangażowania w oszukańczą procedurę.
W przypadku uczestnictwa podatnika w mechanizmie karuzeli podatkowej, brak jest podstaw do obniżenia podatku należnego na podstawie faktur dokumentujących fikcyjne transakcje, nawet jeśli podatnik dochowa zachowania należytej staranności.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w sprawie zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego konieczne jest pełne i przekonujące uzasadnienie oparte na odpowiednich dowodach, a wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie może mieć charakteru instrumentalnego.
Organ odwoławczy zobowiązany jest do samodzielnego rozstrzygnięcia sprawy, w tym rzetelnej oceny dowodowej, nie może ograniczać się do powielenia założeń zawartych w interpretacji podatkowej, szczególnie gdy ta nie dotyczy właściwego przedmiotu opodatkowania.
Przepisy art. 45 ustawy o KAS przyznają organom skarbowym uprawnienie do żądania informacji i dokumentów o zdarzeniach wpływających bezpośrednio na zobowiązania podatkowe przed wszczęciem formalnego postępowania kontrolnego.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Miasta C., uznając, że przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odrębna dostawa towarów, zgodnie z wykładnią TSUE i postanowieniami Dyrektywy 2006/112/WE.
Egzekucja administracyjna jest zasadna, gdy obowiązek nie został wykonany, a tytuł wykonawczy spełnia wymagania art. 27 u.p.e.a.; złożenie wniosku o ulgę w spłacie nie obligatoryjnie wstrzymuje egzekucji.
Pełnomocnik strony skarżącej nie uprawdopodobnił, że brak uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpił bez winy, co przesądza o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu w trybie art. 86 § 1 P.p.s.a., z uwagi na prawidłowe doręczenie wezwania przez sąd.
Zapłata zobowiązania podatkowego nie powoduje bezprzedmiotowości postępowania odwoławczego; organ podatkowy jest zobowiązany rozpoznać odwołanie podatnika nawet po zapłacie zobowiązania, zachowując zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.
Postanowienie TSUE w sprawie C-108/20 nie ma wpływu na decyzję ostateczną, a zatem podstawy wznowienia postępowania określone w art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej nie zostały spełnione.
Odrębna proporcja dla odliczania VAT w samorządzie może być stosowana wyłącznie w ramach spełnienia specyfiki całkowitej działalności jednostki i według metody przewidzianej przez rozporządzenie, a nie przez specyficzne podejście powierzchniowe.
Dofinansowanie otrzymane przez Gminę na realizację projektu instalacji OZE nie wpływa na podstawę opodatkowania podatkiem VAT, gdyż realizacja projektu nie stanowi działalności gospodarczej, lecz zadanie własne, a dofinansowanie ma charakter zakupowy, a nie sprzedażowy.
Wnętrzność pojazdu nabytego wewnątrzwspólnotowo, którego zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób zostało zachowane wskutek nietrwałych zmian konstrukcyjnych, skutkuje jego klasyfikacją do kodu CN 8703 i podlega opodatkowaniu akcyzą.
Zabezpieczenie wykonania zobowiązań podatkowych na podstawie art. 33 § 1 Ordynacji podatkowej jest uzasadnione, gdy istnieje obawa niewykonania zobowiązania; organy podatkowe prawidłowo uprawdopodobniły taką obawę poprzez analizę sytuacji majątkowej podatnika.