Decyzje organów podatkowych o zabezpieczeniu dodatkowego zobowiązania podatkowego jako sankcji administracyjnej na podstawie art. 112c ustawy o VAT nie mogą być oparte na przepisie art. 33 Ordynacji podatkowej, gdy nie wykazano uzasadnionego prawdopodobieństwa świadomości oszustwa ze strony podatnika.

Dla pełnego odliczenia VAT od pojazdów służbowych parkowanych poza siedzibą spółki konieczne jest wykazanie pełnego wykluczenia ich użycia do celów prywatnych na podstawie specyfiki działalności, czego brakuje w przypadku ogólnych uzasadnień takiego parkowania.

NSA oddalając skargę kasacyjną, uznaje, iż brak winy w uchybieniu terminowi procesowemu musi być jasno uprawdopodobniony, a odpowiedzialność za nierzetelne działania pełnomocników obciąża stronę - postanowienie NSA z dnia 27 lutego 2026 r. sygn. akt II FSK 3049/17.

Skarga kasacyjna zostaje oddalona: prawomocna decyzja wymiarowa uniemożliwia skuteczną korektę deklaracji VAT, obejmującą okres objęty tą decyzją, zgodnie z art. 81b § 1 pkt 2 lit. b O.p.; postępowanie kasacyjne zamykamy zasądzeniem kosztów na rzecz Dyrektora IAS.

Organ podatkowy zobowiązany był do zawieszenia postępowania dotyczącego odpowiedzialności osoby trzeciej, co skutkuje nienaliczaniem odsetek za okres od dnia zawieszenia do uprawomocnienia się decyzji określającej zobowiązanie podatkowe. Skarga kasacyjna została oddalona.

Związek nieruchomości z działalnością gospodarczą, bez faktycznego zajęcia gruntu na tę działalność, nie stanowi przesłanki do objęcia go podatkiem od nieruchomości, lecz winien być traktowany jako podległy podatkowi rolnemu.

Niniejsze postępowanie wykazało, że nieruchomość, klasyfikowana jako użytki rolne, nie była faktycznie zajęta na prowadzenie działalności gospodarczej, co wykluczało jej opodatkowanie podatkiem od nieruchomości.

W przypadku oszustwa podatkowego typu contra-trading, nie można pozbawiać podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur, gdy brak jest kwalifikowanego naruszenia zasad należytej staranności z jego strony.

NSA uchyla wyrok WSA oraz decyzję organu celno-skarbowego, uznając, że brak dowodów na 'kwalifikowane' naruszenie zasad staranności przez X sp. z o.o., co nie uzasadnia zakwestionowania prawa do odliczenia VAT.

Wydanie zaświadczenia potwierdzającego zwolnienie z podatku od spadków na podstawie art. 4a ust. 1 pkt 1 u.p.s.d. jest czynnością techniczną organu i nie może zmieniać sytuacji prawnej wnioskodawcy. Odmowa jego wydania była zasadna, a terminy związane z epidemią COVID-19 nie wpływają na prawomocność sądowych postanowień spadkowych.