Naczelny Sąd Administracyjny, uznając brak wpływu proceduralnych zarzutów strona skarżącej na wynik postępowania, oraz rolę RDN w szerokiej ocenie naukowej, oddala skargę kasacyjną, podkreślając ograniczenie kontroli sądowej do strony proceduralnej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że procentowe dane o zdawalności egzaminów przez kandydatów na kierowców, dotyczące ośrodków szkolenia, stanowią informację publiczną, którą WORD jest zobowiązany udostępnić na wniosek, zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej, mimo że dotyczy to także działalności prywatnych ośrodków szkolenia.

Decyzja administracyjna o przeznaczeniu pojazdów na cele obronne, nawet gdy są one niezbędne do działalności gospodarczej, jest zgodna z ustawą o obronie Ojczyzny. Wyłączenia z egzekucji administracyjnej nie dotyczą sytuacji związanych z bezpieczeństwem państwa.

Referendum lokalne dotyczące planowania przestrzennego, jako wyraz woli mieszkańców, jest dopuszczalne, o ile nie ingeruje bezpośrednio w wyłączną kompetencję rady gminy do uchwalania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego i nie narusza przepisów prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że unieważnienie uchwały Rady Gminy Świerklany przez Wojewodę Śląskiego było uzasadnione ze względu na istotne naruszenia prawa, w tym brak uzasadnienia faktycznego i prawnego, co uzasadnia zastosowanie art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

Przepisy o odpowiedzialności osób trzecich z Ordynacji podatkowej, z uwagi na ich wyjątkowy charakter, nie mogą być stosowane ani poprzez wykładnię rozszerzającą, ani przez analogię, do administracyjnych kar pieniężnych przewidzianych w ustawie o grach hazardowych.

Orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego podtrzymuje decyzje organów administracyjnych w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej, uznając istnienie adekwatnego związku przyczynowego z warunkami pracy na podstawie specjalistycznej oceny medycznej. Skargi kasacyjne oddalono jako nieuzasadnione.

Skarga kasacyjna K.W. od wyroku WSA w Warszawie oddalona. NSA orzekł, że decyzje wywłaszczeniowe z 1957 r. nie wydano z rażącym naruszeniem prawa zgodnie z dekretem z 1949 r.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną wobec braku wykazania związku pomiędzy wskazanymi naruszeniami a rozstrzygnięciem sprawy, uznając argumentację skargi za niewystarczającą zarówno w zakresie prawa materialnego, jak i procesowego.

Odmowa wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 K.p.a. wymaga oczywistego braku możliwości jego prowadzenia, co nie wystąpiło w sprawie dot. przetwarzania danych osobowych przez wydawców. Organ błędnie nie przeprowadził merytorycznej oceny w ramach RODO.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że oczywista omyłka pisarska w oznaczeniu strony postępowania podlega sprostowaniu, gdy postępowanie prowadzone było prawidłowo wobec uprawnionego podmiotu, a decyzja pozostaje skuteczna mimo błędu technicznego.