Nieusprawiedliwiona skarga kasacyjna dotycząca doręczenia decyzji w trybie art. 44 k.p.a. i odmowy przywrócenia terminu do odwołania podlega oddaleniu, gdy brak jest dowodów na faktyczne naruszenie procedur doręczenia.

Skarga kasacyjna na decyzję Wojewody Śląskiego oraz wyrok WSA w przedmiocie pozwolenia na budowę została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny, z uwagi na brak uzasadnionych podstaw prawnych oraz wadliwą konstrukcję zarzutów kasacyjnych.

Cofnięcie skargi kasacyjnej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym jest uznawane za skuteczne i dopuszczalne, co skutkuje umorzeniem postępowania oraz zwrotem uiszczonego wpisu sądowego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że zarządzenie pokontrolne nakazujące likwidację ogrodzenia przylegającego do jeziora, naruszającego art. 232 ust. 1 Prawa wodnego, było wydane prawidłowo, niezależnie od daty jego posadowienia.

Prezes Sądu Okręgowego nie wykazał się bezczynnością w zakresie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej, stosując odpowiednio tryb postępowania karnego zgodnie z art. 156 k.p.k., co wyłącza stosowanie ustawy o dostępie do informacji publicznej wobec rozpoznawanego wniosku.

Przedłużenie stosowania art. 100d ustawy z pominięciem zasady proporcjonalności po 30 czerwca 2024 r. narusza konstytucyjne prawo do sądu, wymagając badania bezczynności organu na ogólnych zasadach przewidzianych w przepisach administracyjnych.

Bezczynność organu administracyjnego, choć stwierdzona, nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, co wyklucza możliwość orzeczenia grzywny bądź przyznania sumy pieniężnej skarżącemu.

Nieprawidłowa adnotacja na kopercie powoduje, że przesyłka nie może być uznana za doręczoną w trybie zastępczym na podstawie art. 44 k.p.a., co wyklucza zastosowanie fikcji doręczenia i uzasadnia przywrócenie terminu do złożenia odwołania.

Bezczynność organu administracyjnego, mimo formalnego przekroczenia terminu załatwienia sprawy, nie ma charakteru rażącego, jeżeli organ działał w błędnym przekonaniu o skuteczności legislacyjnych przepisów zawieszających terminy postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając, że brak jest obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla inwestycji budowlanej, gdy karta informacyjna przedsięwzięcia oraz opinie wyspecjalizowanych organów nie wskazują na jej potrzebę.