Jeżeli podanie dotyczy kilku spraw podlegających właściwości różnych organów, organ, który jest właściwy choćby w części, ma obowiązek rozpoznać tę część sprawy merytorycznie; art. 66 § 1 k.p.a. uprawnia go jedynie do poinformowania strony o konieczności wniesienia odrębnych podań w pozostałym zakresie. Pozostawienie całego podania bez rozpoznania mimo usunięcia braków formalnych stanowi bezczynność
Niedotrzymanie przez organ gminy terminów realizacji zadań określonych w programie ochrony powietrza skutkuje obligatoryjnym wymierzeniem kary z art. 315a ust. 1 pkt 3 p.o.ś., niezależnie od przyczyn uchybienia, z zastrzeżeniem ustawowych podstaw wyłączenia karalności. Pandemia COVID-19 nie stanowi siły wyższej w odniesieniu do niewykonania obowiązków przypadających przed jej wystąpieniem, a poważnych
W postępowaniu ze skargi na zarządzenie pokontrolne wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska sąd administracyjny bada, czy jego treść pozostaje w związku z ustaleniami kontroli i precyzyjnie wskazuje naruszenia prawa, nie zaś ponownie weryfikuje ustalenia protokołu kontroli według standardów właściwych dla postępowania administracyjnego. Zarzut naruszenia art. 133 § 1 p.p.s.a. nie jest zasadny,
Objęcie obowiązkową kwarantanną na podstawie art. 34 ust. 2 ustawy o zapobieganiu zakażeniom może nastąpić w formie czynności z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Potencjalne narażenie epidemiologiczne, związane z powrotem z obszaru powszechnego występowania choroby zakaźnej w okresie nasilenia epidemii, stanowi wystarczającą przesłankę zastosowania tego środka
Brak wniesienia sprzeciwu do zawiadomienia o zakończeniu budowy, skutkujący powstaniem prawa do użytkowania obiektu w trybie art. 54 Prawa budowlanego, nie stanowi przeszkody do zastosowania postępowania naprawczego z art. 50–51 tej ustawy. Podwyższenie terenu działki i niewykonanie rozwiązań zapobiegających spływowi wód opadowych na nieruchomości sąsiednie może uzasadniać nakaz z art. 51 ust. 1 pkt
Doręczenie pisma dorosłemu domownikowi pod właściwym adresem, dokonane zgodnie z art. 43 K.p.a., jest skuteczne bez potrzeby wykazania jego szczególnego upoważnienia do odbioru przesyłek. Sam podeszły wiek domownika nie podważa skuteczności doręczenia ani nie uprawdopodabnia braku winy strony w uchybieniu terminowi. Przywrócenie terminu wymaga wykazania przez stronę konkretnych, niezależnych od niej
Skierowanie kierowcy na badania lekarskie na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o kierujących pojazdami nie wymaga udowodnienia istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, lecz jedynie poważnych i uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia. Wiarygodna opinia sądowo-psychiatryczna może stanowić samodzielną podstawę takich zastrzeżeń, a ich medyczna weryfikacja należy do
W postępowaniu o cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami organ administracji jest związany ostatecznym orzeczeniem lekarskim stwierdzającym przeciwwskazania zdrowotne i ma obowiązek wydać decyzję na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o kierujących pojazdami. Uzasadnienie tej decyzji nie musi wskazywać konkretnej jednostki chorobowej, a kontrola jej medycznych podstaw nie należy do organu
W postępowaniu ze sprzeciwu od postanowienia kasatoryjnego sąd bada wyłącznie istnienie przesłanek z art. 138 § 2 k.p.a., nie rozstrzygając o materialnej zasadności żądania wznowienia. Gdy wniosek wskazuje przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., ocena statusu strony wnioskodawcy wymaga co do zasady uprzedniego wznowienia postępowania i nie może stanowić podstawy przedwczesnej odmowy wznowienia.
Decyzja kasatoryjna z art. 138 § 2 K.p.a. jest zasadna, gdy organ pierwszej instancji nie ustalił zakresu robót budowlanych, ich charakteru, czasu wykonania i statusu prawnego, a braki te uniemożliwiają dobór właściwych norm materialnoprawnych. Jeżeli ich usunięcie wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części, organ odwoławczy nie powinien zastępować organu pierwszej instancji
Naruszenie obowiązku wprowadzenia do urządzenia pokładowego prawidłowej kategorii pojazdu, powodujące uiszczenie zaniżonej opłaty elektronicznej, jest odrębnym deliktem skutkowym przy każdym przejeździe przez punkt poboru opłat i nie może być kwalifikowane jako naruszenie wieloczynowe. Nie wyłącza to jednak zastosowania art. 189f § 2 pkt 1 k.p.a., jeżeli strona następczo usunie skutki naruszenia przez
Naruszenie obowiązku wprowadzenia do urządzenia poboru opłat prawidłowych danych o kategorii pojazdu, skutkujące pobraniem opłaty w zaniżonej wysokości, jest odrębnym deliktem jednoczynowym i skutkowym dla każdego przejazdu, co wyłącza możliwość późniejszego „zaprzestania naruszania prawa” w rozumieniu art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. Nie wyłącza to jednak zastosowania art. 189f § 2 pkt 1 i § 3 k.p.a.; dla
Przewoźnik realizujący przewóz objęty systemem SENT jest obowiązany zapewnić nie tylko uruchomienie lokalizatora, lecz także ciągłe i skuteczne przekazywanie aktualnych danych geolokalizacyjnych przez całą trasę przewozu. Brak transmisji danych przez część trasy uzasadnia nałożenie kary z art. 22 ust. 2a ustawy SENT, niezależnie od braku uszczuplenia podatkowego; odstąpienie od kary na podstawie art