Zachowanie w zasobie archiwalnym IPN dokumentów ewidencyjnych wytworzonych przez organy bezpieczeństwa państwa, potwierdzających rejestrację osoby jako tajnego współpracownika, tajnego informatora lub pomocnika, stanowi negatywną przesłankę z art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o działaczach opozycji. W postępowaniu przed Prezesem IPN nie bada się wiarygodności tych dokumentów ani faktycznego przebiegu współpracy
Publiczny nadawca będący spółką prawa handlowego może powołać się na tajemnicę przedsiębiorcy z art. 5 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli wykaże w sposób konkretny i weryfikowalny, że informacje o kontrahentach oraz indywidualnie wynegocjowanych kwotach i warunkach umów mają wartość gospodarczą, pozostają poufne i zostały objęte działaniami zapewniającymi ich poufność. Sam publiczny charakter podmiotu nie eliminuje
Administrator, który powołuje się na zgodę jako podstawę przetwarzania danych osobowych, w tym danych dotyczących zdrowia, musi wykazać jej udzielenie oraz konkretny, świadomy i odnoszący się do określonych operacji zakres. Zgoda ustna nie wymaga dla swej ważności pisemnego utrwalenia ani nagrania, lecz brak wiarygodnych dowodów pozwalających powiązać ją z konkretnym przetwarzaniem obciąża administratora
Art. 99 ust. 3a Prawa farmaceutycznego określa wyłącznie negatywne przesłanki wydania nowego zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej i nie stanowi warunku wykonywania działalności w rozumieniu art. 37ap ust. 1 pkt 2 tej ustawy. Późniejsze objęcie posiadacza uprzednio udzielonego zezwolenia grupą kapitałową prowadzącą co najmniej cztery apteki nie może samoistnie uzasadniać cofnięcia tego zezwolenia
Postanowienie kasatoryjne wydane na podstawie art. 138 § 2 w zw. z art. 144 k.p.a. jest uzasadnione, jeżeli organ pierwszej instancji nie ustalił aktualnego stanu faktycznego, nie przeprowadził kluczowego postępowania dowodowego oraz naruszył art. 10 § 1 k.p.a. Usunięcie takich wad nie mieści się w uzupełniającym postępowaniu dowodowym z art. 136 § 1 k.p.a., gdyż wymagałoby przeprowadzenia sprawy merytorycznie
Organ odwoławczy może zastosować art. 138 § 2 k.p.a. w sprawie o ustalenie warunków zabudowy, jeżeli zmiana obszaru inwestycji oraz istotne braki postępowania wymagają ponownej analizy urbanistycznej, przygotowania projektu decyzji i dokonania uzgodnień. Czynności te nie mają charakteru jedynie uzupełniającego w rozumieniu art. 136 § 1 k.p.a., a ich przeprowadzenie przez organ drugiej instancji naruszałoby
Istniejące w dacie orzekania prawo użytkowania wieczystego ustanowione na rzecz osoby trzeciej wyłącza możliwość zwrotu wywłaszczonej nieruchomości w trybie art. 136 ust. 3 u.g.n., niezależnie od tego, że prawo to ustanowiono po 1 stycznia 1998 r. i art. 229 u.g.n. nie znajduje zastosowania. Organ zwrotowy nie jest uprawniony do eliminowania tego prawa ani do zawieszania postępowania z uwagi na hipotetyczną
Przepisy art. 11 ust. 3 i art. 14 ustawy o bibliotekach nie wyłączają, w drodze odesłania z art. 2 tej ustawy do przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, możliwości określenia w statucie biblioteki publicznej dodatkowej działalności gospodarczej. Działalność taka jest dopuszczalna, o ile nie koliduje z realizacją podstawowych zadań biblioteki, a jej rodzaj i zakres wynikają
Potwierdzenie statusu działacza opozycji antykomunistycznej wymaga wykazania przez wnioskodawcę, przy współdziałaniu organu, prowadzenia działalności określonej w art. 2 ustawy w sposób systematyczny przez co najmniej 12 miesięcy. Niespójne zeznania świadków, nieznajdujące potwierdzenia w materiale archiwalnym ani innych wiarygodnych dowodach, nie uzasadniają przyznania statusu; sama możliwość współpracy
Domniemanie, że władający powierzchnią ziemi jest posiadaczem odpadów znajdujących się na nieruchomości, nie zostaje obalone przez wykazanie, iż odpady zostały porzucone przez nieustalone osoby bez zgody właściciela. Jeżeli organ, po przeprowadzeniu adekwatnego postępowania dowodowego, nie ustali innego konkretnego posiadacza odpadów, obowiązek ich usunięcia na podstawie art. 26 ustawy o odpadach może
Przy obliczaniu odprawy mieszkaniowej normę na dziecko małżonka uwzględnia się tylko w razie wykazania jego rzeczywistego, wspólnego zamieszkiwania z żołnierzem w dniu wskazanym do kalkulacji świadczenia. Niedopuszczalne jest ponowne uwzględnienie normy na członka rodziny, który został już uwzględniony przy ustalaniu odprawy należnej innej osobie, chyba że zachodzi ściśle określony w art. 47 ust. 1