Grzywna w celu przymuszenia, jako środek egzekucyjny, zastosowana została zgodnie z prawem i procedurami; skarga kasacyjna oddalona jako bezzasadna, a kosztami obciążono skarżącą.

Nieruchomość, którą władało Polskie Koleje Państwowe bez udokumentowanego prawem zarządu, z dniem 27 maja 1990 r. stała się własnością gminy z mocy prawa wskutek komunalizacji, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. o samorządzie terytorialnym.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że naruszenie prawa polegające na braku przedłożenia świadectwa zgodności przy rejestracji pojazdu było oczywiste i wyklucza możliwość uznania decyzji rejestracyjnej za prawidłową zgodnie z prawem krajowym i unijnym.

Decyzja Starosty Wałeckiego o zarejestrowaniu pojazdu bez wymaganych dokumentów homologacyjnych stanowiła oczywiste naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d., nie będąc jednocześnie rażącym naruszeniem prawa, co wymagało ponownego rozpoznania kwestii przez organ odwoławczy.

Postępowanie w sprawie nienależnie pobranego świadczenia jest dwuetapowe: wymaga wydania dwóch odrębnych decyzji administracyjnych dotyczących uznania świadczenia za nienależne oraz jego zwrotu. Ostateczna decyzja uznająca świadczenie za nienależne nie podlega dalszej ocenie przy decyzji o zwrocie.

Decyzja o zwrocie nienależnie pobranego świadczenia podlega wydaniu po uprzednim ustaleniu, że świadczenie zostało nienależnie pobrane; oba etapy wymagają odrębnych decyzji administracyjnych. Ostateczna decyzja o uznaniu świadczenia za nienależne wiąże postępowanie dotyczące jego zwrotu.

Zmiana nazwy producenta towaru importowanego nie wyklucza zastosowania wyższej stawki cła antydumpingowego, jeśli towarzyszyła jej istotna reorganizacja przedsiębiorczej grupy, co uzasadnia decyzja organów celnych.

NSA utrzymał w mocy decyzję o cofnięciu zezwolenia na sprzedaż alkoholu ze względu na sprzedaż osobie małoletniej, wskazując na obiektywny charakter odpowiedzialności przedsiębiorcy za naruszenie zakazu, co wyjątkowo wyłącza wymóg wykazywania winy sprzedawcy.

O braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania można mówić tylko przy uprawdopodobnieniu istnienia przyczyny uniemożliwiającej terminowe działanie. Sąd oddalił skargę kasacyjną jako niezasadną, wskazując na brak wystarczających dowodów ze strony skarżącego.

Skarga kasacyjna nie może opierać się na zarzutach proceduralnych, jeśli brak jest wykazania wpływu tych naruszeń na wynik sprawy. W sprawach dotyczących podatków ustalanych corocznie w niezmiennym stanie faktycznym, takich jak podatek rolny, ograniczony jest obowiązek uprzedniego umożliwienia stronie wypowiedzenia się.

Skarga kasacyjna C. Sp. z o.o. podlega oddaleniu, gdyż zarzuty dotyczące naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego przez WSA oraz PARP nie zostały uzasadnione. Ocena projektu przez PARP oraz akceptacja tej oceny przez WSA była zgodna z przepisami ustawy wdrożeniowej.

Skarga kasacyjna H. Sp. z o.o. przeciwko decyzji o odmowie płatności ekologicznej została oddalona, gdyż strona nie wykazała tytułu prawnego do działek, a zgoda współwłaścicieli nie była udzielona, co czyniło decyzję organu zgodną z prawem.