Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wysokość ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop sprzed 6 listopada 2018 roku musi być ustalana zgodnie z wyrokiem TK, eliminując niekonstytucyjny ułamek 1/30, a z uwzględnieniem współczynnika 1/21, zapewniając realizację sprawiedliwości społecznej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że dodatek mieszkaniowy z mocą wsteczną może być przyznany, gdy wnioskodawca miał prawo do lokalu w okresie objętym wnioskiem, niezależnie od stanu na dzień złożenia wniosku, w interpretacji art. 15zzzib ustawy covidowej.

Ocena warunków przyznania dodatku mieszkaniowego z mocą wsteczną na podstawie art. 15zzzib ust. 3 ustawy covidowej musi uwzględniać stan faktyczny w okresie objętym wnioskiem, jednak nie wyłącza obowiązku posiadania tytułu prawnego na dzień złożenia wniosku.

Dodatek mieszkaniowy z mocą wsteczną może zostać przyznany, gdy wnioskodawca spełniał warunki ustawowe w okresie przeszłym, za który dodatek jest ubiegany, jednak nie może obejmować dowolnych przeszłych okresów, a jedynie bezpośredni okres przed wnioskiem.

Artykuł 9 ust. 1 ustawy nowelizującej, w związku z art. 115a ustawy o Policji, nie wyłącza stosowania zasad sprzed 6 listopada 2018 r., które determinują sposób ustalania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop. Skarga Komendanta Stołecznego Policji została oddalona jako niezasadna.

Dopuszczenie się przez Uczelnię rażącego naruszenia przepisów poprzez bezczynność w wydaniu karty przebiegu studiów uzasadnia przyznanie skarżącemu rekompensaty pieniężnej wynikającej z opóźnionych działań, mimo przeprowadzanych przez Uczelnię prac naprawczych i weryfikacyjnych.

Uczelnia, mimo usprawiedliwionych opóźnień z powodu wewnętrznych działań weryfikacyjnych, dopuściła się bezczynności niezapewniając skarżącej terminowego zaświadczenia, co uzasadniało sądową interwencję.

Pisemne oświadczenie o zrzeczeniu się mandatu radnego stanowi informację publiczną, podlegającą udostępnieniu na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, jako dokument wiążący się z wykonywaniem funkcji publicznej radnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując stanowisko, że Uczelnia dopuściła się rażącej bezczynności w wydaniu karty przebiegu studiów, uzasadniając decyzję przyznania skarżącej rekompensaty finansowej.

Bezczynność uczelni w wydaniu dyplomu po ukończeniu studiów narusza art. 77 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Organizacyjne przeszkody ze strony uczelni nie uzasadniają opóźnienia w realizacji tego obowiązku.

Skarga o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem NSA została oddalona, gdyż nie spełniała ustawowych przesłanek wznowienia; prawidłowość powołania składu sędziowskiego oraz kwestie proceduralne dotyczące jawności nie naruszyły prawa strony do obrony.

Przepis art. 2 ust. 2 nowelizacji Kodeksu postępowania administracyjnego wprowadza zgodny z Konstytucją RP obowiązek umorzenia postępowań wszczętych po upływie 30 lat od doręczenia lub ogłoszenia decyzji, stabilizując porządek prawny i chroniąc interes publiczny.

W przypadku programów wieloletnich terminem maksymalnym dla ustalenia kwoty nienależnie pobranych środków jest 8-letni okres wynikający z art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 2988/95. Przerwanie biegu następuje poprzez akty powiadomione stronom.

Pełnienie funkcji Prezesa Zarządu spółki handlowej wyklucza możliwość uzyskania statusu osoby bezrobotnej, niezależnie od formy wynagrodzenia, z uwagi na konieczność bycia gotowym do podjęcia pełnoetatowego zatrudnienia.

Osoba umieszczona w zakładzie psychiatrycznym w ramach środka zabezpieczającego nie jest w sytuacji tożsamej prawnie z osobą odbywającą karę pozbawienia wolności, przez co nie można poprzez analogię pozbawić jej prawa do zasiłku stałego z pomocy społecznej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzja komunalizacyjna Wojewody z 2001 roku, przyznająca nieruchomość Powiatowi Kutnowskiemu, była wydana z rażącym naruszeniem prawa, gdyż nie dotyczyła mienia stanowiącego własność Skarbu Państwa; wpis w księdze wieczystej w momencie decyzji nie był determinujący.

Eliminacja decyzji dekretowej ex tunc nie gwarantuje Skarżącej uzyskania praw do nieruchomości. Interes prawny w stwierdzeniu nieważności decyzji komunalizacyjnej wymaga odrębnego wykazania, bez bezpośredniego związania sądów i organów innymi orzeczeniami cywilnymi.

Okres pobierania zasiłku dla opiekuna po dacie przyznania prawa do świadczenia wspierającego podlega zaliczeniu do okresu uprawniającego do zasiłku dla bezrobotnych. Ten okres nie został częściowo zaliczony przez sądy I instancji i czynności organu, co NSA uznał za naruszenie prawa mogące wpływać na wynik sprawy.

Brak spełnienia przez nieruchomość wymogów wykazania związku funkcjonalnego z majątkiem ziemskim, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. e) Dekretu, wyklucza możliwość uznania jej za podległą reformie rolnej.