Podatnik uczestniczący w transakcjach stanowiących element oszustwa karuzelowego traci prawo do odliczenia podatku naliczonego, jeżeli wiedział albo przy zachowaniu racjonalnie wymaganej staranności powinien był wiedzieć o oszukańczym charakterze obrotu. Dla tej oceny nie jest konieczne ustalenie jego aktywnego udziału w oszustwie, uzyskania korzyści ani szczegółowe rozróżnienie transakcji z rzeczywistym

Czynności montażu systemów OZE przez gminę na rzecz mieszkańców, finansowane częściowo dotacjami, nie stanowią odpłatnego świadczenia usług podlegającego VAT, gdy koszty pokrywają zaledwie część wydatków i brak zysku gminy.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA oraz postanowienie organu podatkowego ograniczające zwrot VAT, uznając niezasadność przedłużania terminu zwrotu w świetle zakończonej kontroli. Wyrok podkreśla konieczność należytego uzasadnienia decyzji administracyjnych w kontekście ochrony praw podatników.

Organ podatkowy jest uprawniony do przedłużenia terminu zwrotu VAT, jeżeli istnieją obiektywne przesłanki weryfikacji zasadności zwrotu, wynikające z charakteru transakcji i prowadzonych kontroli, co jest zgodne z art. 87 ust. 2 zdanie drugie u.p.t.u.

Przekazanie wybudowanego przez podatnika budynku na cudzym gruncie w zamian za świadczenie pieniężne stanowi odpłatną dostawę towarów w rozumieniu ustawy o VAT i podlega zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10.

NSA stwierdził, że zasadność weryfikacji zwrotu VAT w przypadku podejrzenia nieprawidłowości uzasadnia przedłużenie terminu zwrotu podatku i potwierdził tym samym prawidłowość działań organów podatkowych w tym zakresie, oddalając skargę kasacyjną skarżącej spółki.

Nałożenie obowiązku kwarantanny na podstawie art. 34 ust. 2 ustawy zakaźnej dzieje się w formie czynności administracyjnej, a nie decyzji administracyjnej, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 ppsa, co wyklucza konieczność jej wydania i możliwość odwołania.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z uwagi na niewłaściwą ocenę interesu prawnego emitenta akcji oraz brak uzasadnienia, które nie pozwala na skuteczną kontrolę instancyjną, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał naruszenie art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. za podstawę do uchylenia postanowienia organu oraz wyroku WSA, jako że udział tego samego pracownika w obydwu decyzjach naruszał zasadę bezstronności.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie może rozszerzać pojęcia przedsiębiorcy w trakcie kontroli płatnika składek, przyjmując do średniorocznego zatrudnienia osoby niebędące pracownikami, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej Prezesa ZUS przez NSA.

Przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji ekonomicznej na dzień złożenia wniosku o dofinansowanie nie jest uprawnione do otrzymania pomocy ze środków PFRON, niezależnie od późniejszej korekty bilansu.

Wymóg poddania się kwarantannie, zgodnie z art. 34 ust. 2 ustawy o zwalczaniu epidemii, jest egzekwowany poprzez administracyjne czynności wiążące, a nie decyzje, a zaskarżone przepisy nie naruszają praw konstytucyjnych.