Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za niezasadną, przychylając się do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który uchylił decyzje dotyczące opłat za pobyt w DPS z powodu naruszenia przepisów proceduralnych.

W przypadku zgłoszenia robót budowlanych, konieczność uzupełnienia dokumentów o aktualne pozwolenie konserwatorskie jest uzasadniona, gdy dotychczasowe pozwolenie traci ważność przed upływem terminu na wniesienie sprzeciwu przez organ administracji publicznej.

Podział nieruchomości konieczny do realizacji celu publicznego, jeśli jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, nie wymaga analizy dostępu wydzielonych działek do drogi publicznej przy kontroli zgodności planu.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, uchylając interpretację indywidualną, przekroczył granice kontroli określone przez zarzuty skargi, co uzasadniało konieczność uchylenia wyroku i ponownego rozpoznania sprawy.

Przepisy klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania nie mają zastosowania do zobowiązań podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2016. Ich stosowanie oznaczałoby retroaktywne działanie prawa, niedopuszczalne z uwagi na zasady konstytucyjne.

Dla uznania obiektu budowlanego za budynek, nie jest konieczne posiadanie klasycznego fundamentu. Trwałe związanie z gruntem poprzez płyty ażurowe i stalowe kotwy spełnia wymogi stabilności, czyniąc obiekt budynkiem w rozumieniu prawa budowlanego, wymagającym zgłoszenia.

W przypadku przyznania Karty Polaka cudzoziemiec musi wykazać związki z polskością przez kultywowanie tradycji przed przyjazdem do RP. Decyzje administracyjne dot. zezwolenia na pobyt stały, uznające brak takich więzów, winny być zachowane przez organy i sądy jako wiążące.

Skarga kasacyjna F. sp. z o.o. została oddalona. NSA podkreślił konieczność przestrzegania procedur doręczeń pełnomocnikowi oraz wymogów dotyczących wykazania przesłanek zabudowy zagrodowej, zgodnie z art. 61 ust. 4 u.p.z.p. przez inwestorów niebędących rolnikami.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, dostęp do drogi publicznej musi być zapewniony prawnie i faktycznie, zaś planowane przez gminę drogi nie spełniają tego wymogu. W związku z tym, decyzja odmawiająca zatwierdzenia projektu inwestycji jest zgodna z prawem.

Podmiot świadczący usługi telekomunikacyjne, który nie dysponuje prawem do nieruchomości, na której zainstalował infrastrukturę, nie ma interesu prawnego jako strona w postępowaniu o udzielenie zgody na rozbiórkę budynku.

Skarga kasacyjna nie zawierała usprawiedliwionych podstaw do jej uwzględnienia, co skutkowało jej oddaleniem przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Sąd Administracyjny stwierdza, że skarga kasacyjna X sp. z o.o. była bezzasadna, gdyż żądanie wznowienia postępowania wniesiono po terminie określonym w art. 148 § 1 k.p.a. oraz nie wystąpiły okoliczności kwalifikujące do wznowienia postępowania z art. 145 § 1 k.p.a.

Skarga kasacyjna M.P. podlega oddaleniu, albowiem nie spełniono przesłanek formalnych wynikających z art. 33 p.p.s.a. dla uzyskania statusu uczestnika postępowania sądowego, a zarzuty naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. są bezzasadne.

Art. 8c ust. 2 i 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.) należy wykładać z uwzględnieniem konstrukcji grupy VAT określonej w art. 15a ww. ustawy. Grupa VAT jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Skoro więc centrala jest członkiem grupy VAT, to czynności wykonywane przez nią albo na jej rzecz należy dla celów VAT przypisać grupie VAT. Oddział

Podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur, które nie odzwierciedlają rzeczywistych transakcji gospodarczych, z uwagi na brak wiarygodnych dowodów wykonania zafakturowanych usług niematerialnych przez kontrahenta.

Detaliczny punkt wydawania owoców i warzyw, którego funkcją jest sprzedaż lub przekazywanie towarów klientom, nie mieści się w pojęciu obiektów produkcji ogrodniczej przewidzianym jako podstawowe przeznaczenie terenu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Działalność dystrybucyjna nie jest tożsama z wytwarzaniem produktów, wobec czego nie uzasadnia wydania zaświadczenia z art. 71 ust.