Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, stwierdzając brak naruszenia prawa materialnego w decyzji o odmowie zgody na pobyt humanitarny, wskazując na nienaruszenie art. 348 ustawy o cudzoziemcach oraz art. 8 i 12 EKPC.

Dzierżawca nieruchomości może być uznany za zarządcę obiektu budowlanego w rozumieniu art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego, co uzasadnia nałożenie na niego obowiązku dostarczenia ekspertyzy technicznej obiektu budowlanego w sytuacji istnienia uzasadnionych wątpliwości co do jego stanu technicznego.

Ocena związku przyczynowo-skutkowego między niepodjęciem zatrudnienia a sprawowaną opieką dokonywana przez organ administracji musi uwzględniać obiektywne przeszkody w podjęciu zatrudnienia, wynikające ze sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną.

Blokada rachunku bankowego, jako środek nadzwyczajny, nie może być stosowana jedynie na podstawie podejrzeń związanych z przeszłymi transakcjami; musi przeciwdziałać aktualnym nadużyciom, a organ skarbowy musi wykazać istnienie bezpośredniego ryzyka oraz konieczność przedłużenia blokady.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż organ podatkowy działał zgodnie z przepisami, pozostawiając wniosek bez rozpatrzenia z powodu niewystarczającego uzupełnienia braków formalnych dotyczących kluczowych informacji o kwalifikacji prawnopodatkowej.

Syndyk masy upadłości ma prawo wystąpić z wnioskiem o uwolnienie środków z rachunku VAT zmarłego podatnika, co nie przesądza o materialnoprawnej skuteczności wniosku; odmowa wszczęcia postępowania z takiego wniosku przez organ podatkowy jest nieuzasadniona.

Działaczem opozycji antykomunistycznej bądź osobą represjonowaną z powodów politycznych można uznać wyłącznie osobę spełniającą wszystkie przesłanki określone w ustawie, a brak wymaganych dowodów wyklucza przyznanie takiego statusu.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że prawo do stypendium socjalnego przysługuje maksymalnie przez 12 semestrów studiowania; okres ten liczony jest niezależnie od faktycznego pobierania świadczeń przez studenta.

Podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej musi szczegółowo wykazać, że informacja stanowi informację przetworzoną oraz uzasadnić, dlaczego jej udostępnienie wymaga dodatkowych działań i nie leży w interesie publicznym.

Zajęcie pasa drogowego poprzez umieszczenie reklamy bez zezwolenia zarządcy drogi stanowi delikt podlegający karze zgodnie z art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych. Dowody zebrane przez organ administracyjny były wystarczające, a skargę kasacyjną uznano za nieuzasadnioną.

Przewóz regularny specjalny wymaga osobnego zezwolenia. Wykonywanie tego typu przewozu bez zezwolenia skutkuje nałożeniem kary pieniężnej, a przepisy o transporcie wyłączają zastosowanie przepisów k.p.a. dotyczących odstąpienia od kary.

Jeżeli operat szacunkowy nie jest właściwie uzasadniony pod względem wyboru metod wyceny, decyzja ustalająca jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości może być podważona, ale tylko wtedy, gdy wykazane zostanie, iż błędne stosowanie tych metod miałoby wpływ na wynik wyceny.

Stwierdzenie choroby zawodowej w rozumieniu art. 2351 Kodeksu pracy nie wymaga dowiedzenia bezpośredniego wpływu warunków pracy u konkretnego pracodawcy na powstanie choroby, wystarczające jest wysokie prawdopodobieństwo istnienia związku przyczynowego.

Oddalenie skargi kasacyjnej było zasadne ze względu na zaistnienie przesłanek zabezpieczenia podatkowego, co uzasadniała uzasadniona obawa niewykonania zobowiązania przez K. sp. z o.o. Decyzja w tej sprawie opierała się na braku rzetelności podatnika oraz działaniach wskazujących na fikcyjne transakcje.

Obowiązek szczepień ochronnych jest wymagalny, o ile podjęto odpowiednie kroki w celu wykluczenia przeciwwskazań medycznych; procedury nadzoru sanitarnego wykonane zgodnie z prawem nie naruszają norm administracyjnych.

NSA stwierdził, że C. Sp. z o.o. naruszyła przepisy o drogach publicznych, zajmując pas drogowy bez zezwolenia. Zgromadzone dowody potwierdziły zasadność kary. Skarga kasacyjna była niezasadna, a wyrok WSA w mocy.

W sytuacji bezprawnego zajęcia pasa drogowego przez umieszczenie reklam, decyzja administracyjna utrzymująca karę pieniężną jest zgodna z prawem, gdy ustalenia faktyczne opierają się na wystarczającym materiale dowodowym. Skarga kasacyjna podlegała oddaleniu.