Egzekucja administracyjna decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej z rygorem natychmiastowej wykonalności jest dopuszczalna, nawet w przypadku określenia terminu wydania nieruchomości, jako obligatoryjnego elementu decyzji. Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie.

Skarga kasacyjna na postanowienie o nakazie wydania nieruchomości, oparta na wewnętrznej sprzeczności decyzji administracyjnej, nie uzasadnia przesłanki niedopuszczalności egzekucji administracyjnej, gdy decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności zgodnie z przepisami specustawy drogowej.

Ministerstwo dopuściło się rażącej bezczynności w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, naruszając zasadę szybkości postępowania, co uzasadnia przyznanie skarżącym odszkodowania.

Nieruchomość wywłaszczona na cel osiedla mieszkaniowego, na której zrealizowano infrastrukturę miejską, nie podlega zwrotowi, nawet jeżeli na części działki znajdują się tereny zielone. Realizacja pierwotnego celu wywłaszczenia eliminuje podstawę zbędności do zwrotu.

Człon PREGNA używany w znakach towarowych związanych z suplementami diety ma charakter opisowy i nie posiada dominującej zdolności odróżniającej, co wyklucza ryzyko konfuzji z uwagi na różnice w końcowych członach oznaczeń.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną z uwagi na brak zasadnych podstaw wskazujących na błędne zastosowanie lub interpretację przepisów prawa materialnego i procesowego w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym oszacowania wartości nieruchomości.

Określenie wartości budowli w trybie art. 4 ust. 7 u.p.o.l. może opierać się na wartości odtworzeniowej, kiedy budowle nie uczestniczą w obrocie rynkowym, a opinia ta została należycie oceniona przez organ podatkowy.

W postępowaniu dotyczącym opodatkowania podatkiem od nieruchomości, uznaje się za dopuszczalne stosowanie wartości odtworzeniowej dla budowli, które ze względu na rodzaj i przeznaczenie nie są przedmiotem obrotu rynkowego. Należyta ocena takich opinii przez organ podatkowy, zgodna z obowiązkami dowodowymi, pozwala na przyjęcie tej wartości jako podstawy opodatkowania.

Wycena budowli (utwardzenia terenu, ogrodzenia) dla celów podatku od nieruchomości, w sytuacji braku obrotu rynkowego, może opierać się na wartości odtworzeniowej, jeżeli organ podatkowy wykazał, że przyjęcie tej metody jest zgodne z zasadami prawa i nie narusza praw podatnika.

Waloryzacja opłaty przekształceniowej z tytułu użytkowania wieczystego w prawo własności dokonywana jest zgodnie z art. 10 ustawy z 2018 r. i wymaga jedynie zawiadomienia, co wyklucza stosowanie decyzji administracyjnej. Postępowanie administracyjne musi być umorzone jako bezprzedmiotowe.

Zwaloryzowana roczna opłata przekształceniowa nie wymaga decyzji administracyjnej; zawiadomienie pisemne jest wystarczające, co uzasadnia umorzenie postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.

Waloryzacja opłaty przekształceniowej dokonana według art. 10 ustawy przekształceniowej jest czynnością materialno-techniczną, nie wymagającą wydania decyzji administracyjnej, także w przypadku zakwestionowania wysokości zwaloryzowanej opłaty przez właściciela nieruchomości.

Ustalenie waloryzacji rocznej opłaty przekształceniowej nie podlega trybowi decyzji administracyjnej, a jedynie pisemnemu zawiadomieniu. Odrębność procedury waloryzacyjnej od ustalania opłaty wyklucza zastosowanie art. 7 ust. 8a ustawy przekształceniowej.

Waloryzacja opłaty przekształceniowej, dokonana zgodnie z art. 10 ust. 2 ustawy przekształceniowej, nie stanowi przedmiotu ustalenia w drodze decyzji administracyjnej. Organy administracji publicznej są zobowiązane jedynie do pisemnego zawiadomienia o jej wysokości, co wyłącza zastosowanie art. 7 ust. 8a ustawy.

W sprawie o ustalenie opłaty adiacenckiej, wszczętej po nowelizacji ustawy o gospodarce nieruchomościami z 2017 r., należy stosować nowe przepisy bez uwzględniania przepisów przejściowych. Decyzja wydana na podstawie nowych regulacji jest prawidłowa.

NSA uchylił wyrok WSA oraz decyzję administracyjną, podkreślając naruszenie zasady równości oraz obowiązku organu do precyzyjnego uzasadnienia odmowy lokalizacji zjazdu w kontekście sąsiednich zjazdów.