Kara pieniężna za niewykonanie obowiązku osiągnięcia poziomu recyklingu odpadów komunalnych ma charakter obiektywny i nie zależy od winy zasadniczej skarżącego. Istnieje wyłączne zobowiązanie po stronie podmiotu do spełnienia tego obowiązku.

Skarżący, jako podmiot nieosiągający wymaganego poziomu recyklingu odpadów, podlega karze pieniężnej na podstawie obiektywnej bezprawności administracyjnej, niezależnie od subiektywnych okoliczności czy winy, zgodnie z krajowymi przepisami i zasadą "zanieczyszczający płaci". Skarga kasacyjna oddalona.

Dwuletni termin przewidziany w art. 92c ust. 1 pkt 3 ustawy o transporcie drogowym jest terminem materialnoprawnym dotyczącym nałożenia kary pieniężnej, co skutkuje trwałym wygaśnięciem kompetencji organu do nałożenia takiej kary po upływie tego terminu.

Skarga kasacyjna Stowarzyszenia E. w Ś. przeciwko decyzji WSA o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji umarzającej postępowanie została oddalona jako bezzasadna, gdyż nie wykazano wad kwalifikowanych decyzji w rozumieniu art. 156 § 1 k.p.a.

Osoby wnoszące odwołanie w postępowaniu administracyjnym w sprawie pozwolenia na budowę muszą legitymować się przymiotem strony, wynikającym z art. 28 ust. 2 Pr. bud. oraz art. 3 pkt 20 Pr. bud., aby zapewnić skuteczność ich działań procesowych.

Art. 31za ust. 1 ustawy o COVID jest stosowany do zawieszenia terminów przedawnienia przewidzianych w art. 96 ust. 7 ustawy o ofercie publicznej, co oznacza, że termin na wydanie decyzji nakładającej karę pieniężną uległ zawieszeniu w czasie stanu epidemii.

Brak włożenia karty kierowcy do odpowiedniego czytnika tachografu stanowi zachowanie kwalifikowane jako niewłaściwa obsługa tachografu, podlegające sankcji zgodnie z poz. 6.2.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym; orzeczenie NSA reskryptacyjne oddala skargę.

Skarga kasacyjna przeciwko decyzji ustalającej opłatę adiacencką, opartej na operacie szacunkowym, podlega oddaleniu, jeśli skarżący nie przedstawią przeciwdowodu od organizacji rzeczoznawców majątkowych, a formalna ocena operatu przez organy administracyjne pozostaje prawidłowa i zgodna z przepisami prawa."

Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego wymaga ustalenia bezpośredniego związku przyczynowego między niepodejmowaniem pracy a sprawowaną opieką, niezależnie od istnienia innych osób zobowiązanych do alimentacji.

Zaświadczenia dotyczące milczącego załatwienia sprawy mogą być wydane tylko w sytuacjach przewidzianych przez przepisy obowiązujące w momencie składania wniosku. Sprawa rozpatrywana jest w trybie art. 217 k.p.a., a wcześniejszy wyrok WSA nie uzasadniał odmowy wydania zaświadczenia.

Za niewykonanie obowiązków określonych w art. 9g ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność bez względu na zawinienie, a kara pieniężna jest sankcją bezwzględną za brak realizacji tych obowiązków.

Małoletni poniżej 13. roku życia nie mogą samodzielnie uczestniczyć w procedurach takich jak głosowanie budżetu obywatelskiego, co oznacza, że obowiązek informacyjny zgodnie z art. 13 RODO musi być spełniony wobec ich przedstawicieli ustawowych, a nie wobec nich samych.

Stwierdzenie nieważności uchwały miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego po upływie okresu rocznego nie jest wykluczone, gdy uchwała stanowi akt prawa miejscowego, zgodnie z art. 94 ust. 1 u.s.g.

Sąd uchyla decyzje administracyjne, podnosząc, że brak pełnego wyjaśnienia okoliczności przewozu przez organy, w szczególności przy braku oceny wykazanej staranności i dostępności parkingów, uzasadnia uznanie roszczeń egzoneracyjnych spółki za zasadne.

Niewłaściwe sumowanie kar za naruszenia przepisów o transporcie drogowym, polegające na błędnej kwalifikacji naruszeń związanych z obsługą tachografu i czasem pracy kierowców, stanowi naruszenie prawa, co uzasadnia uchylenie takich decyzji przez sąd administracyjny, z obowiązkiem ponownego rozpoznania sprawy przez organ.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, odmawiając zgody na przeznaczenie gruntów rolnych klas I-III na cele nierolnicze, zgodnie z art. 3 i 6 u.o.g.r.l., nie przekroczył granic uznania administracyjnego, właściwie dokonując wyważenia interesu społecznego i ochrony gruntów.

Zawieszenie postępowania dotyczącego ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego jest dopuszczalne, gdy zachodzą przesłanki wskazujące na kolizję zamierzonej inwestycji z projektowanym planem miejscowym, co uzasadnia ochronę ładu przestrzennego uprawnieniami gminy w ramach jej władztwa planistycznego.

Oddalenie skargi kasacyjnej ze względu na niewykazanie istotnego wpływu zarzutów na wynik postępowania administracyjnego oraz niewystarczające wyjaśnienie stanu faktycznego przez organy administracyjne zgodnie z art. 7, 77 i 80 KPA.

Doręczenie pism w toku postępowania administracyjnego uważa się za skuteczne, jeżeli adres został potwierdzony w aktach sprawy oraz przez skarżących. Udział osoby w czynnościach administracyjnych przed wydaniem decyzji nie wymaga wyłączenia tej osoby z późniejszych czynności kontrolnych, o ile nie wpływa to na bezstronność postępowania.

Jeżeli obiekt budowlany, posadowiony na fundamentach punktowych, nie jest tymczasowy i wymaga pozwolenia na budowę, organy nadzoru mogą zasadnie nałożyć obowiązek jego rozbiórki pomimo upływu czasu od jego powstania.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził bezczynność Wojewody Pomorskiego w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy na dzień 21 sierpnia 2025 r., uznając, że art. 100d ustawy o pomocy nie obowiązuje od 1 lipca 2024 r., a jego dalsze stosowanie byłoby sprzeczne z art. 45 ust. 1 Konstytucji.

Nałożenie kary pieniężnej na podmiot odbierający odpady za nieosiągnięcie wymaganego poziomu recyklingu jest uzasadnione, jeśli wyniknęło z obiektywnie pojętej bezprawności administracyjnej niewykonania obowiązku, niezależnie od przyczyn zależnych od podmiotu.