Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skuteczna egzekucja wierzytelności wymaga ustalenia ich wymagalności. Organ podatkowy nie przedstawił dowodów na wymagalność zajętych wierzytelności, co uzasadniało uchylenie jego postanowienia przez WSA. Skarga kasacyjna została oddalona jako bezzasadna.
Członek zarządu spółki z o.o. ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, jeśli niewykazano przesłanek wyłączających z art. 116 O.p., a egzekucja z majątku spółki była bezskuteczna.
Upływ terminu przedawnienia, o którym mowa w art. 68 Ordynacji podatkowej, uniemożliwia uchylenie ostatecznej decyzji podatkowej, nawet w przypadku stwierdzenia przesłanki wznowienia postępowania, zgodnie z art. 245 § 1 pkt 3 lit. b Ordynacji podatkowej.
Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, stwierdzając, iż postępowanie w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego powinno być oceniane na podstawie przepisów dotychczasowych, jeśli wniosek o orzeczenie niepełnosprawności złożono przed 31 grudnia 2023 roku.
Ocena celów i działań fundacji rodzinnej nie może opierać się na domniemaniach uniknięcia opodatkowania bez rzetelnej analizy faktycznych okoliczności wskazujących na możliwość spełnienia przesłanek z art. 119a O.p.
Dodatnie wyniki z odpłatnego zbycia papierów wartościowych w zeznaniu podatkowym CIT-8 nie mogą być ujmowane wyłącznie jako dochód, lecz wymagają ujawnienia pełnych danych przychodów i kosztów ich uzyskania, niezależnie od uznanych standardów rachunkowości.
Z dniem wejścia w życie art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r., postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji umarza się z mocy prawa po upływie trzydziestu lat od ich wydania, co jest zgodne z zasadami stabilności stosunków prawnych i nie narusza konstytucyjnego prawa do sądu.
Jeżeli analiza ewidencji VAT, remanentów i dokumentów zakupowych wykazuje niezaewidencjonowanie sprzedaży oraz sprzedaż towarów po cenach niewspółmiernie niższych od cen ich nabycia, księgi podatkowe mogą zostać uznane za nierzetelne, a podstawa opodatkowania określona w drodze oszacowania. Twierdzenia o pogorszeniu jakości towaru wymagają wykazania przez podatnika konkretnymi dowodami; nie mogą zostać
W postępowaniu w przedmiocie opinii dotyczącej transgranicznego połączenia spółek „uzasadnione przypuszczenie” z art. 119zzp § 1 pkt 1 lit. a O.p. nie wymaga udowodnienia wszystkich przesłanek zastosowania klauzuli GAAR. Szef KAS może oceniać połączenie jako element zespołu powiązanych czynności, także dokonywanych przez inne podmioty i przewidywanych w przyszłości, jeżeli ich analiza logicznie uzasadnia
Usługi finansowe polegające na wielotranszowym, oprocentowanym finansowaniu spółki projektowej, stanowiące zaplanowany i integralny element wieloletniego modelu realizacji inwestycji, nie są transakcjami pomocniczymi w rozumieniu art. 90 ust. 6 pkt 2 ustawy o VAT. Obrót z tych usług zwolnionych z VAT uwzględnia się przy ustalaniu proporcji odliczenia podatku naliczonego, także gdy docelowa działalność
Wyrok NSA potwierdził legalność różnicowania policyjnych uposażeń oraz ich zgodność z art. 41 ustawy okołobudżetowej na 2023 r., ograniczającego wyższe kwoty bazowe do okresu po 1 marca 2023 r., uznając brak podstaw do zarzutów dyskryminacji konstytucyjnej.
W sprawach o wyrównanie uposażenia policjantów, właściwą drogą postępowania jest postępowanie administracyjne, co wynika z charakteru stosunku służbowego pomiędzy funkcjonariuszem a organem. Roszczenia finansowe z tego stosunku nie stanowią spraw cywilnych.
Uposażenie funkcjonariuszy zwolnionych do końca lutego 2023 r. ustalane jest na podstawie budżetu 2022 r. Brak jest podstaw do konstytucyjnego podważenia takich przepisów. Skarga A. D. na odmowę ich wyrównania jest bezzasadna.
Postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 2016 r. o legalizacji budynku gospodarczego zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa, gdyż nie uwzględniało całościowej analizy obiektu jako część funkcjonalno-technicznej całości z innym budynkiem, co stanowi przesłankę nieważności według art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a.
NSA potwierdza, że uchwała gminy dotycząca metod ustalania opłat za odpady, różnicująca pomiędzy rodzajami zabudowy, nie narusza zasady równości przewidzianej w art. 32 Konstytucji RP, o ile spełnia warunek zgodności z ustawą.
Nałożenie podwyższonej opłaty za gospodarowanie odpadami na zarządcę nieruchomości jest zasadne w przypadku stwierdzenia jakiegokolwiek naruszenia obowiązku selektywnego zbierania odpadów, niezależnie od jego incydentalności. Przepisy prawa nie wymagają udowodnienia winy konkretnego podmiotu w przypadku budynków wielomieszkaniowych.