Skarga kasacyjna dotycząca nałożenia rozszerzonego ostatecznego cła antydumpingowego została oddalona z uwagi na zgodność zastosowania regulacji unijnych celnych oraz brak dowodów świadczących o niezasadności naliczenia cła.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego oraz wyliczenie dodatkowego podatku od towarów i usług jako zgodne z przepisami prawa unijnego oraz krajowego, potwierdzając prawidłowość decyzji administracyjnej i oddalając skargę kasacyjną.

Kluczowe znaczenie ma miejsce wysyłki, a nie pochodzenia towaru, dla nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego, zgodnie z unijnym rozporządzeniem rozszerzającym cła na produkty wysyłane z Kazachstanu. Potwierdzenie prawidłowości decyzji organu nakładającego cło i podatek wskutek niewykazania pochodzenia towaru.

Wykładnia art. 1 ust. 1a pkt 2 i art. 1 ust. 4 ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego nie może prowadzić do odmowy przekształcenia wyłącznie z powodu minimalnego udziału Skarbu Państwa, nabytego przez niego w drodze dziedziczenia ustawowego po dawnym właścicielu dekretowym. Taki udział ma znaczenie proceduralne, lecz w szczególnych okolicznościach sprawy nie stanowi negatywnej przesłanki

Podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych w ramach oszustwa karuzelowego, jeżeli obiektywne okoliczności obrotu pozwalają przyjąć, że wiedział lub powinien był wiedzieć o przestępczym charakterze transakcji. Pełnomocnictwo szczególne, choć obejmuje przyszłe postępowanie materialnie, wywołuje skutki procesowe dopiero po złożeniu go do akt tego konkretnego

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną spółki M. Sp. z o.o., uznając za prawidłowe rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w kwestii odmowy przez organ umorzenia należności składkowych. Sąd stwierdził brak przesłanek całkowitej nieściągalności zgodnych z art. 28 ust. 3 pkt 6 u.s.u.s.

Dzień, w którym dorosły domownik podjął się doręczenia przesyłki na wskazany adres korespondencyjny jest dniem, w którym strona dowiedziała się o decyzji administracyjnej, co determinuje początek biegu terminu na wznowienie postępowania administracyjnego.

Naruszono art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 123 § 1 i art. 200 § 1 o.p., wydając decyzję naruszającą gwarancje procesowe strony, co skutkowało uchyleniem decyzji organów I i II instancji oraz umorzeniem postępowania administracyjnego z uwagi na upływ terminu z art. 118 § 1 o.p.

Umowa zawarta między C. S.A. a wykonawcą układu choreograficznego kwalifikuje się jako umowa o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu. W konsekwencji, uczestnik postępowania podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu. Rozstrzygnięcie uwzględnia brak cech dzieła w spornym układzie choreograficznym, co pozwala na wyłączenie stosowania do niego przepisów o umowach o dzieło.

Towar w postaci aromatu zapachowego powinien być klasyfikowany do kodu CN 3302 10 90, jako mieszanina substancji zapachowych, niezależnie od opakowania i przeznaczenia, zgodnie z jego obiektywnymi cechami oraz właściwościami fizykochemicznymi.

Art. 59 ust. 7 Prawa budowlanego, jako wyjątek od definicji strony z art. 28 K.p.a., dotyczy jedynie zgodności realizacji inwestycji z projektem budowlanym; gdy pozwolenie zawiera inne warunki, zastosowanie ma art. 28 K.p.a.

Nieuregulowanie kwestii legalizacji samowolnie wybudowanego obiektu w przewidzianym terminie skutkuje związanym nakazem jego rozbiórki na podstawie art. 49e ustawy Prawo budowlane.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że zgodnie z art. 36 ust. 1 u.p.i.s., organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej mogą naliczać opłaty za czynności związane z nadzorem sanitarnym bez konieczności wykazywania ich ponadstandardowego charakteru.

W postępowaniu dotyczącym opłat za czynności zapobiegawczego nadzoru sanitarnego wymagane jest jedynie wykazanie ich związku z realizacją ustawowych zadań, bez potrzeby różnicowania ich na standardowe i ponadstandardowe.

Umowa zawarta między Spółką a Uczestniczką była umową o świadczenie usług, a nie umową o dzieło, dlatego Uczestniczka podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu jako osoba wykonująca pracę na podstawie umowy do zlecenia, zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach.

Umowa, choć nazwana umową o dzieło, ze względu na swój rzeczywisty przedmiot i charakter, spełnia kryteria umowy o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu. Podlega więc reżimowi obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego. Rozstrzygniecie NSA uchyla wyrok WSA i oddala skargę Spółki, wskazując na prawidłową kwalifikację stosunku prawnego przez NFZ jako umowy usługowej.

Członkowie zarządu spółki z o.o., powołani na podstawie każdego aktu powołania i otrzymujący wynagrodzenie, spełniają przesłanki do obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 35a ustawy o świadczeniach.

Obowiązek uiszczenia opłaty za pobyt w DPS przez zstępnych, niewyrażających zgody na wywiad środowiskowy, ustala się zgodnie z długością faktycznego pobytu zmarłej osoby w DPS, a pełna miesięczna opłata nie powinna być podstawą do rozliczeń.

Naczelny Sąd Administracyjny utrzymał w mocy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, uznając zasadność umorzenia postępowania administracyjnego D.W. z uwagi na powagę rzeczy osądzonej oraz uchybienie terminu do złożenia wniosku o zwrot nieruchomości zgodnie z art. 136 ust. 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami.