Oddalenie skargi kasacyjnej z powodu nieusprawiedliwionych zarzutów naruszenia prawa materialnego, spowodowanych wadliwą konstrukcją skargi oraz błędnym rozumieniem podstaw prawnych, nie spełniających wymagań co do precyzyjnej argumentacji.
Bezczynność organu w wydaniu karty przebiegu studiów uzasadnia jej stwierdzenie, mimo wewnętrznej dezorganizacji; termin siedmiu dni na wydanie zaświadczenia jest wiążący.
Zastosowanie kary pieniężnej wymaga, aby naruszenia były stwierdzone podczas kontroli i odnotowane w protokole; rozszerzenie zakresu postępowania po kontroli jest niedopuszczalne.
Dofinansowanie z PROW otrzymane przez gminę na realizację inwestycji budowy przydomowych oczyszczalni ścieków nie wpływa bezpośrednio na cenę usług, a zatem nie zwiększa podstawy opodatkowania VAT, gdy gmina nie prowadzi działalności gospodarczej w tym zakresie.
Pozbawienie podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy o VAT wymaga wykazania, na podstawie konkretnych dowodów odnoszących się do jego transakcji, że faktury nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń albo że podatnik uczestniczył w oszustwie podatkowym. Nie wystarcza ustalenie nadużyć po stronie kontrahenta w innych łańcuchach dostaw lub w innych okresach rozliczeniowych
Nałożenie na przewoźnika kary za naruszenie obowiązków wykonywania transportu drogowego na podstawie art. 92a u.t.d. oraz kary za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia na podstawie art. 140aa p.r.d. nie narusza zasady ne bis in idem, nawet gdy sankcje pozostają związane z tym samym przejazdem. Delikty te mają odmienne znamiona, cele regulacyjne i przedmiot ochrony.
Protokół kontroli drogowej jest dokumentem urzędowym korzystającym z domniemania zgodności z prawdą, które strona może obalić dowodami zdecydowanie przekonującymi. Samo hipotetyczne wskazanie, że niewyprowadzone dowody osobowe mogłyby prowadzić do odmiennych ustaleń, nie uzasadnia zarzutu naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., jeżeli zgromadzony materiał, w tym dokumenty urzędowe, wystarczająco
Zgłoszenie znaku towarowego przez COW w 2008 roku nie stanowiło działania w złej wierze; brak dowodów na spekulacyjne lub blokujące działania, wspólne korzystanie ze znaku trwało zgodnie przez wiele lat.
Oddalenie skargi kasacyjnej wobec wadliwej konstrukcji zarzutu naruszenia prawa materialnego wskazuje na niedopuszczalność kwestionowania ustaleń faktycznych poprzez zarzuty kasacyjne dotyczące wykładni przepisów materialnych.
Rektor Uniwersytetu jest odpowiedzialny za bezczynność wobec obowiązku wydania karty przebiegu studiów, pomimo wyjątkowych okoliczności uczelni, jak określa art. 217 § 3 k.p.a. Brak rażącego charakteru bezczynności nie usprawiedliwia opóźnienia.
Naczelny Sąd Administracyjny, zachowując granice skargi kasacyjnej, uznaje, iż Rektor uczelni dopuścił się bezczynności przy wydaniu zaświadczenia, mimo uzasadnionych organizacyjnie trudności uczelni, nie zwalniając tym samym organu z obowiązku dotrzymania ustawowego terminu.
Rektor uczelni pozostaje w bezczynności prawnie ocenianej obiektywnie, przekraczając ustawowy termin wydania zaświadczenia, mimo okoliczności jak zarząd przymusowy, które nie mogą usprawiedliwiać opóźnień.
Jeżeli postępowanie karne skarbowe zostało wszczęte i jest prowadzone przez prokuraturę na podstawie konkretnych informacji o podejrzeniu popełnienia przestępstwa, a jego przebieg potwierdza realizację celów postępowania przygotowawczego, brak jest podstaw do uznania, że zastosowanie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej miało charakter instrumentalny. Uchwała NSA I FPS 1/21 nie uprawnia do rozszerzającego
Przywrócenie terminu na podstawie art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej wymaga uprawdopodobnienia nie tylko wystąpienia przeszkody, lecz także braku winy strony, ocenianego z uwzględnieniem jej należytej staranności. Choroba psychiczna potwierdzona dokumentacją medyczną nie uzasadnia przywrócenia terminu, jeżeli całokształt okoliczności, w tym aktywność strony w sprawach zawodowych i innych postępowaniach
W postępowaniu o nałożenie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym przedmiot sprawy wyznaczają naruszenia stwierdzone w toku kontroli i ujęte w protokole kontroli. Niedopuszczalne jest rozszerzenie po zakończeniu kontroli oraz po wszczęciu postępowania zakresu sprawy o dodatkowy delikt ujawniony na podstawie później zgromadzonych informacji.
Nałożenie na przewoźnika kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez wymaganego zezwolenia na podstawie Prawa o ruchu drogowym oraz kary za naruszenie warunków wykonywania transportu drogowego na podstawie ustawy o transporcie drogowym nie narusza zasady ne bis in idem, mimo że obie sankcje pozostają w związku z tym samym przejazdem, jeżeli penalizują odmienne delikty administracyjne, chronią
Jeżeli organy podatkowe odmiennie i niespójnie kwalifikują przedmiot dostawy nieruchomości dla celów VAT, nie wyjaśniając przyczyn rozbieżności oraz skutków zwolnienia budowli trwale związanych z gruntem dla opodatkowania gruntu, decyzja narusza art. 121 i 122 Ordynacji podatkowej. Skarga kasacyjna ograniczona do polemiki z oceną WSA, bez wykazania konkretnych błędów tego sądu, podlega oddaleniu.
Nałożenie na przewoźnika, w następstwie jednej kontroli drogowej, kary pieniężnej na podstawie art. 92a u.t.d. za dopuszczenie do przewozu pojazdem o przekroczonej dopuszczalnej masie całkowitej oraz kary na podstawie art. 140aa p.r.d. za przejazd pojazdem nienormatywnym bez wymaganego zezwolenia nie narusza zasady ne bis in idem, gdyż sankcje te dotyczą odrębnych deliktów administracyjnych. Art. 92c
Przedsiębiorca wykonujący przewóz drogowy ponosi odpowiedzialność za naruszenie norm czasu pracy kierowców niezależnie od winy, chyba że wykaże spełnienie przesłanek egzoneracyjnych przewidzianych w ustawie o transporcie drogowym.
Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż brak spełnienia przesłanki "szczególnych okoliczności" uzasadnia odmowę przyznania renty w drodze wyjątku; decyzja Prezesa ZUS była zgodna z prawem i uzasadniona prawidłową oceną materiału dowodowego.