Organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności, gdy nie wykonuje ustawowego obowiązku w przewidzianym terminie, a spór o charakter wnioskowanej informacji nie wyklucza jego obowiązku do udzielenia odpowiedzi.
Podmiot, który utracił status towarzystwa funduszy inwestycyjnych, pozostaje zobowiązany do uiszczenia opłaty rocznej za nadzór za okres, w którym działał jako taki podmiot, zgodnie z art. 236 ust. 2a u.f.i. Decyzja KNF określająca tę zaległość była prawidłowa.
Nie można wykluczać członkostwa we wspólnocie samorządowej w oparciu o fizyczne zamieszkanie w innej gminie, gdy skarżący został tymczasowo umieszczony w lokalu przez decyzję własnej gminy. Decyzja odmawiająca przydziału lokalu z zasobu gminy, podjęta bez właściwego pouczenia, podlega uchyleniu.
Skarga kasacyjna organu w przedmiocie zobowiązania funkcjonariuszki do zwrotu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego jest bezzasadna, z uwagi na niewystarczająco wyjaśniony stan faktyczny sprawy oraz brak dokładnych ustaleń co do charakteru pomocy finansowej otrzymanej przez małżonka skarżącej.
Powtarzające się świadczenia niepieniężne wspólnika na rzecz spółki z o.o., wykonywane na podstawie art. 176 k.s.h., nie podlegają opodatkowaniu VAT, jeżeli z całokształtu warunków ich wykonywania wynika brak samodzielności wspólnika. Niespełnienie przesłanek formalnego wyłączenia z art. 15 ust. 3 ustawy o VAT nie zwalnia z badania, czy czynności stanowią samodzielną działalność gospodarczą w rozumieniu
Przetwarzanie danych osobowych przez bank w celu ochrony przed potencjalnymi przyszłymi roszczeniami nie spełnia przesłanek art. 6 ust. 1 lit. f RODO, gdyż art. ten dotyczy ochrony istniejących interesów prawnych, a nie hipotetycznych.
Brak możliwości wydania zaświadczenia administracyjnego potwierdzającego prowadzenie gospodarstwa rolnego, jeżeli organ, mimo postępowania wyjaśniającego, nie dysponuje ewidencją potwierdzającą fakt prowadzenia gospodarstwa, a samo posiadanie lub obowiązki podatkowe nie są wystarczające.
Oddalenie skargi kasacyjnej w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń myśliwską ze względu na zaburzenia zdrowotne; orzeczenia lekarskie i psychologiczne są jedynymi podstawami dowodowymi; prawo posiadania broni nie stanowi prawa podmiotowego słabiej chronionego.