Zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej, jako stan niedefinitywny, nie jest równoznaczne z trwałym zaprzestaniem jej prowadzenia w rozumieniu art. 28 ust. 3 pkt 3 u.s.u.s. Stwierdzenie przesłanki całkowitej nieściągalności nie nakłada na ZUS obowiązku umorzenia należności składkowych, ponieważ decyzja w tym przedmiocie pozostaje uznaniowa, lecz podlega sądowej kontroli legalności, obejmującej
Pasem drogowym w świetle art. 4 pkt 1 ustawy o drogach publicznych jest również grunt przeznaczony pod budowę drogi, który nie został jeszcze zrealizowany. W takim przypadku wymagane jest zezwolenie na jego zajęcie, a brak tej zgody skutkuje zasadnością nałożenia kary pieniężnej za samowolne wykorzystanie tego terenu.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że obowiązek prawny nałożony na podmiot, pod rygorem administracyjnej kary pieniężnej, wymaga staranności i nie podlega złagodzeniu poprzez przeoczenie lub uregulowanie sytuacji po fakcie naruszenia. Kara administracyjna nie jest uchylana, jeśli naruszenie prawa nie jest znikome.
Niedopełnienie przez beneficjenta obowiązku złożenia wniosku o płatność oraz wymaganej dokumentacji w terminie, w przypadku braku udokumentowanej siły wyższej, uzasadnia odmowę wypłaty pomocy finansowej w ramach PROW.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził brak przesłanek do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, uznając brak winy strony w uchybieniu terminu za nieuprawdopodobniony.
Brak podstaw do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o dofinansowanie, gdyż skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminowi, obowiązek dowodowy ciążył na stronie.
Ustalenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczenia nieruchomości na cele rolne, odpowiadającego funkcji określonej w wiążącym Studium, nie stanowi nadużycia władztwa planistycznego ani nieproporcjonalnego ograniczenia prawa własności tylko dlatego, że właściciel zamierza realizować zabudowę nieprzewidzianą w Studium. Prognoza skutków finansowych planu ma charakter niewiążącej
Skuteczne zajęcie rachunku bankowego, o którym zobowiązany został zawiadomiony, stanowi czynność bezpośrednio zmierzającą do wyegzekwowania należności z tytułu składek w rozumieniu art. 24 ust. 5b u.s.u.s. i zawiesza bieg przedawnienia. Dla tego skutku bez znaczenia pozostają brak środków na rachunku, bezskuteczność ekonomiczna egzekucji oraz późniejsze zamknięcie rachunku.
W postępowaniu ze sprzeciwu od decyzji wydanej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. sąd bada przesłanki rozstrzygnięcia kasatoryjnego również w świetle prawa materialnego determinującego legitymację strony. Obszar oddziaływania obiektu budowlanego może wynikać z ograniczenia prawnie dopuszczalnej przyszłej zabudowy nieruchomości sąsiedniej; wadliwe umorzenie postępowania z pominięciem merytorycznej oceny
Wiążąca ocena prawna z art. 153 p.p.s.a. zachodzi wyłącznie wtedy, gdy prawomocny wyrok wyjaśnia treść konkretnego przepisu lub sposób jego zastosowania w rozpoznawanej sprawie. Ogólny pogląd o relacji studium do decyzji o warunkach zabudowy, niewynikający z przepisu stanowiącego podstawę tej decyzji, nie wiąże organu ani sądu przy ponownym rozpoznaniu sprawy.
W postępowaniu o przyznanie płatności prowadzonym na podstawie ustawy o Planie Strategicznym dla WPR ciężar przedstawienia dowodów i wyjaśnień obciąża wnioskodawcę, a organ nie ma obowiązku ich poszukiwania z urzędu. Jeżeli beneficjent, mimo skutecznych prób zawiadomienia i przeprowadzenia kontroli, nie zapewnia faktycznej możliwości dostępu do zwierząt, dokumentów oraz uzyskania informacji, uniemożliwia
Wniosek o zwrot kwoty nienależnie wpłaconej tytułem zwrotu dofinansowania, do którego na podstawie art. 15gg ustawy covidowej stosuje się art. 67 u.f.p., należy — stosownie do jego rzeczywistej treści — rozpoznać jako wniosek o stwierdzenie nadpłaty na zasadach wynikających z art. 72 i 75 Ordynacji podatkowej. Merytoryczna ocena zasadności tego żądania nie uzasadnia odmowy wszczęcia postępowania na
Przepisy prawa unijnego, a w szczególności art. 3 ust. 1 rozporządzenia 2988/95, mają pierwszeństwo przed regulacjami krajowymi w przypadku rozstrzygania kwestii przedawnienia zobowiązań związanych z dofinansowaniem z budżetu UE, co oznacza, że krajowe przepisy nie mogą rozszerzać okresu przedawnienia ponad unijne normy.
Sąd orzekł, że samowolne zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia uzasadnia nałożenie kary pieniężnej zgodnie z ustawą o drogach publicznych, a wcześniejsze prawomocne decyzje dotyczące klasyfikacji terenu jako pasa drogowego mają moc wiążącą.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę kasacyjną uznał, iż decyzja odmowna w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej nie narusza przepisów prawa w sposób rażący i odpowiada prawu.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżony wyrok WSA oraz postanowienia organów administracyjnych zgodne z prawem w zakresie egzekucji obowiązku szczepień ochronnych, a skarga kasacyjna była niezasadna i nieuzasadniona.
Zachowanie cudzoziemca nie miało charakteru incydentalnego; jego dalszy pobyt w RP naruszałby bezpieczeństwo i porządek publiczny, co uzasadnia odmowę zezwolenia na pobyt czasowy (art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy o cudzoziemcach).