Przepisy lp. 6.3.8 zał. nr 3 do u.t.d. oraz art. 34 ust. 7 rozporządzenia nr 165/2014 stanowią dostateczną, samodzielną podstawę dla nałożenia kary za niewprowadzenie symbolu państwa przez kierowcę w tachografie; brak potrzeby zgodności z przepisami o utracie dobrej reputacji.

Rzeczoznawca majątkowy, stosując metodę porównywania parami przy wycenie nieruchomości, nie może włączyć do zbioru nieruchomości podobnych transakcji dotyczącej tej samej nieruchomości wycenianej. Wadliwość metodologiczną tak dokonanego operatu stanowi naruszenie prawa podlegające kontroli sądowej.

Kofeina zawarta w naturalnym ekstrakcie z guarany, użyta jako składnik napoju, stanowi substancję występującą w napoju naturalnie w rozumieniu art. 12b ust. 1 u.z.p., wyłączoną z opłaty od środków spożywczych.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż posiadanie przez kierującego zezwolenia wyższej kategorii niż wymagana do poruszania się pojazdem nienormatywnym, nie daje prawa do legalnego przejazdu bez odpowiedniego zezwolenia dla konkretnego pojazdu, skutkując uznaniem przejazdu za wykonywany bez zezwolenia.

Nieuprawnione jest wpisanie nieruchomości do gminnej ewidencji zabytków bez udziału właściciela, zgodnie z konstytucyjnymi zasadami ochrony prawa własności, co stanowi naruszenie zasady proporcjonalności.

Kara pieniężna nałożona za naruszenie obowiązków ustawy SENT jest zasadna, gdyż brak przesłanek odstąpienia od nałożenia kary w kontekście interesu publicznego, a stwierdzone naruszenie nie było incydentalne.

Zwolnienie z podatku od czynności cywilnoprawnych, dotyczące nabycia prawa własności budynku mieszkalnego jednorodzinnego, dotyczy również nabycia udziału w tym prawie, co uzasadnia się celowym wsparciem nabycia pierwszego mieszkania na preferencyjnych warunkach.

Zgodnie z art. 6k ust. 2 pkt 1 u.c.p.g., przy kalkulacji opłat za odpady komunalne rada miasta musi uwzględnić rzeczywistą liczbę mieszkańców gminy, a nie jedynie deklaratywną. Niezrealizowanie tego obowiązku skutkuje stwierdzeniem nieważności uchwały.

Odpowiedzialność członka zarządu za kary pieniężne nałożone na spółkę na podstawie ustawy o grach hazardowych nie podlega przepisom Ordynacji podatkowej o odpowiedzialności osób trzecich. Odpowiednie stosowanie tych przepisów do kar administracyjnych jest prawnie niedopuszczalne.

Odpowiedzialność członka zarządu spółki za administracyjne kary pieniężne nie może być orzekana na podstawie przepisów o odpowiedzialności osób trzecich zawartych w Ordynacji podatkowej, ponieważ kary te nie stanowią zobowiązań podatkowych.

Dla uznania za informację publiczną na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej, dana informacja musi odnosić się do spraw publicznych realizowanych przez organ, a nie do indywidualnych interesów jednostki.

Organizacja społeczna, której cele statutowe są zbieżne z przedmiotem postępowania administracyjnego, zasługuje na dopuszczenie do udziału, jeżeli istnienie interesu społecznego nie zostało dostatecznie zweryfikowane. Sama zasada szybkości postępowania nie może przeważać nad zasadą jego rzetelności i praworządności.

Organ administracji publicznej nie może odmówić udziału organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym, pomijając indywidualną ocenę interesu społecznego i zbieżności jej celów statutowych z przedmiotem sprawy, nawet przy udziale innych podmiotów.