Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo zinterpretował materialnoprawne i proceduralne aspekty decyzji administracyjnej dotyczącej zmiany koncesji radiowej, działając zgodnie z zasadami uznania administracyjnego oraz interesu społecznego.

Stwierdzenie jednego najpoważniejszego naruszenia przez przewoźnika drogowego nie może automatycznie powodować utraty jego dobrej reputacji bez uprzedniej rzetelnej i kompleksowej analizy wszystkich przesłanek i zasady proporcjonalności.

Wnioskowano, że Inspektor Sanitarny nie pozostaje w bezczynności w rozumieniu przepisów o dostępie do informacji publicznej, gdy odpowiedział zgodnie z przypisami u.d.i.p., a zarzuty dotyczące niepełności odpowiedzi nie zostały przez skarżących skutecznie wykazane.

Organ administracji nie pozostaje w bezczynności, gdy poinformuje o przedłużeniu terminu udzielania informacji publicznej z uzasadnionych przyczyn, a żądanej informacji nie posiada.

NSA stwierdził, że słusznie odmówiono przyznania stypendium doktoranckiego z powodu niespełnienia wymogów formalnych niezbędnych do jego uzyskania oraz niewystarczającej liczby punktów, a skarga kasacyjna nie spełniała formalnych wymogów.

Organy administracji publicznej nie są zobowiązane do udzielania odpowiedzi wykraczających poza zakres informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p., ani do prowadzenia oceny prawidłowości przepisów prawnych. Odpowiedzi udzielone w terminie 14 dni na wniosek o dostęp do informacji uznaje się za wystarczające, jeśli organ wyraża stanowisko w dostępnych granicach swoich kompetencji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w sposób właściwy odpowiadał na wniosek o dostęp do informacji publicznej, wykluczając bezczynność oraz uznając, że organ działał zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej.

Skarga kasacyjna A.B. została oddalona przez NSA, który orzekł brak naruszenia prawa w decyzji RDN, utrzymującej w mocy odmowę przyjęcia pracy doktorskiej A.B. Ocena uwzględniała szczegółową analizę formalną postępowania administracyjnego bez merytorycznej ingerencji w ocenę naukową.

Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych ma właściwość w zakresie oceny legalności przetwarzania danych osobowych w sytuacji, gdy władze publiczne uzyskują dostęp do danych przy użyciu danych logowania pozostawionych na komputerze służbowym, co narusza przepisy RODO.

Zarządzenie pokontrolne wydane przez WIOŚ na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska jest aktem sygnalizacyjnym, wystarczająco uzasadnionym ustaleniami kontroli, które nie wymaga pełnej sądowniczej weryfikacji zgodności faktycznej.