W postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 134 k.p.a. organ odwoławczy jest obowiązany stwierdzić uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, jeżeli wynika ono z materiału sprawy; nie może wówczas rozpoznać odwołania merytorycznie. Strona powołująca się na zachowanie terminu wskutek nadania pisma w placówce pocztowej musi wykazać datę jego nadania, a sam brak koperty lub dowodu nadania nie podważa
Pięcioletni termin określony w art. 89 ust. 10 ustawy o ochronie przyrody ogranicza możliwość wszczęcia albo prowadzenia postępowania sankcyjnego przez organ pierwszej instancji; jego upływ po wydaniu decyzji pierwszoinstancyjnej nie stanowi podstawy uchylenia decyzji w postępowaniu odwoławczym ani sądowoadministracyjnym. Zarzut naruszenia art. 106 § 3 i art. 133 § 1 p.p.s.a. nie może samodzielnie
Pięcioletni termin z art. 89 ust. 10 ustawy o ochronie przyrody ogranicza możliwość wszczęcia lub kontynuowania postępowania sankcyjnego przez organ pierwszej instancji; jego upływ po wydaniu decyzji pierwszoinstancyjnej nie uzasadnia umorzenia sprawy ani uchylenia decyzji. Zarzuty dotyczące ustaleń faktycznych nie mogą być skutecznie oparte wyłącznie na art. 106 § 3 i art. 133 § 1 p.p.s.a.
Uregulowanie w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach przesłanek wymiaru administracyjnej kary pieniężnej nie wyłącza stosowania art. 189f k.p.a., jeżeli przepisy szczególne nie regulują samodzielnie odstąpienia od nałożenia kary lub udzielenia pouczenia. Pominięcie przez organ ustaleń i oceny przesłanek odstąpienia stanowi naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. mogące istotnie
Ostateczna decyzja wydana na podstawie § 5 rozporządzenia wykonawczego do dekretu PKWN, stwierdzająca ex tunc niepodpadanie nieruchomości pod reformę rolną, stanowi podstawę do weryfikacji decyzji komunalizacyjnej. Jeżeli nieruchomość nie była 27 maja 1990 r. własnością Skarbu Państwa, decyzja stwierdzająca jej nabycie przez gminę na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy komunalizacyjnej może być dotknięta
Warunkiem uzyskania dodatku węglowego jest faktyczne, niesporadyczne zamieszkiwanie wnioskodawcy pod adresem gospodarstwa domowego korzystającego z kwalifikowanego źródła ogrzewania. Wypłata dodatku na podstawie danych niezgodnych z rzeczywistością co do tej przesłanki stanowi nienależnie pobrane świadczenie, jeżeli wnioskodawca świadomie wprowadził organ w błąd. Pojęcia zamieszkiwania z art. 2 ust