Odesłanie z art. 16 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej nakazuje stosowanie przepisów k.p.a. także do nadzwyczajnego postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej. Wobec braku regulacji szczególnej organ właściwy ustala się na podstawie art. 157 § 1 i art. 17 k.p.a.; dyrektor samorządowej biblioteki publicznej nie jest właściwy
Jeżeli osoba zobowiązana do ponoszenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej, mimo skutecznych i ponawianych działań organu, nie podejmuje współpracy, nie umożliwia przeprowadzenia rodzinnego wywiadu środowiskowego oraz nie zawiera doręczonej jej umowy z art. 103 ust. 2 u.p.s., jej zachowanie może zostać zakwalifikowane jako odmowa w rozumieniu art. 61 ust. 2e u.p.s. Uzasadnia to ustalenie odpłatności
Niedołączenie do skargi odpisu dla uczestnika postępowania działającego na prawach strony stanowi brak formalny w rozumieniu art. 49 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiający nadanie skardze prawidłowego biegu. Braku tego nie może usunąć sąd przez sporządzenie i doręczenie własnej kserokopii skargi; konieczne jest uprzednie wezwanie skarżącego do przedłożenia odpisu pod rygorem odrzucenia skargi.
W sprawie ze sprzeciwu od decyzji kasacyjnej sąd administracyjny bada wyłącznie, czy zachodziły przesłanki z art. 138 § 2 k.p.a., uwzględniając przepisy materialne określające zakres niezbędnego postępowania wyjaśniającego, lecz nie może przesądzać o meritum sprawy. Decyzja kasacyjna jest dopuszczalna, gdy istotne dla oceny umorzenia należności alimentacyjnych ustalenia dotyczące sytuacji dłużnika