Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, uznając niewystarczalność uzasadnienia w zakresie oceny prawnej stanowiącej podstawę rozstrzygnięcia zarządzenia pokontrolnego organu.
Decyzja Wójta z 30 grudnia 2022 r. została wydana z rażącym naruszeniem prawa, przez co stwierdza się jej nieważność na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.; nakazy według art. 234 ust. 3 Prawa wodnego mogą być adresowane tylko do właściciela gruntu, na którym doszło do zmian wodnych.
Dokumenty z zakończonego postępowania przygotowawczego nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p., a dostęp do nich reguluje art. 156 k.p.k., wyłączając stosowanie u.d.i.p.
Bezterminowe i bezwarunkowe wprowadzenie wymogu ratowniczych badań archeologicznych przez gminę w planie miejscowym wykracza poza jej kompetencje oraz narusza konstytucyjne zasady ochrony prawa własności poprzez nieproporcjonalne ograniczenie możliwości zabudowy, co skutkuje nieważnością zaskarżonej uchwały.
Posiadacz samoistny lokalu, w którym ujawniono niezarejestrowane automaty, odpowiada za naruszenie ustawy o grach hazardowych, niezależnie od deklarowanego ustnego oddania lokalu w posiadanie zależne, jeżeli brak dowodów na rzeczywiste przekazanie władztwa nad lokalem.
Na skutek niewłaściwego uzasadnienia decyzji odmowy dostępu do informacji publicznej przez Ministra Finansów i braku szczegółowej analizy powiązania wynagrodzenia z funkcjonowaniem publicznym, skarga kasacyjna została oddalona jako bezzasadna.
NSA stwierdził, że niezalogowanie karty kierowcy w tachografie stanowi naruszenie zasad określonych w lp. 6.2.1 ustawy o transporcie drogowym, co uzasadnia nałożenie wyższej kary pieniężnej za ingerencję w działanie tachografu.
Skarga kasacyjna E. Sp. z o.o. została oddalona, gdyż nie wykazano przesłanek wyłączających odpowiedzialność za naruszenie przepisów o transporcie drogowym oraz nie potwierdzono błędów w ocenie dowodów przez organy administracji i WSA.
Kwalifikacje zawodowe pracowników samorządowych mogą stanowić informację publiczną, gdy dotyczą osób pełniących funkcje publiczne zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d u.d.i.p. Sąd odmówił uwzględnienia kasacji, uznając, że organ pozostawał w bezczynności.
Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził zasadność decyzji kasatoryjnej wydanej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze z uwagi na istotne braki w postępowaniu prowadzonym przez organ pierwszej instancji. NSA uznał, że ponowne rozpatrzenie sprawy w pierwszej instancji jest niezbędne dla zachowania zasady dwuinstancyjności.
Skarga kasacyjna M.P. podlega oddaleniu; nie wykazano skutecznego złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, co wyklucza możliwość stwierdzenia bezczynności organu administracyjnego.
NSA oddala skargę kasacyjną Ministra, podtrzymując ocenę WSA, że zajęcie rachunków bankowych spółki w postępowaniu zabezpieczającym winno zostać zbadane pod kątem spełnienia przesłanek siły wyższej zgodnie z art. 189e k.p.a., co uzasadniałoby odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej.
Nabycie obywatelstwa obcego przez małoletniego, zgodnie z art. 11 ust. 1920 r., powoduje utratę obywatelstwa polskiego, niezależnie od śmierci ojca obywatela przed nabyciem tego obywatelstwa, przy założeniu że matka przejmuje prawo kształtowania obywatelstwa dziecka.
1. Decyzja o odmowie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy z uwagi na przeszkody określone w art. 129¹ ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej powinna co do zasady zawierać uzasadnienie odnoszące się do każdego z towarów i każdej z usług objętych zgłoszeniem. Urząd Patentowy może jednak ograniczyć się do jednego, ogólnego uzasadnienia obejmującego wszystkie
Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną Wójta Gminy […], potwierdził zasadność stwierdzenia bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej, uznając brak formalnej decyzji odmownej za niewłaściwe postępowanie organu.
Nader krytycznie należy ocenić bezrefleksyjne korzystanie z narzędzi AI przez zawodowego pełnomocnika przy sporządzaniu pism procesowych składanych w imieniu mocodawcy do sądu. Wątpliwości budzi etyczny wymiar takiego działania, zwłaszcza jeśli weźmie się pod uwagę to, że zawodowy pełnomocnik pobiera wynagrodzenie za świadczone przez siebie usługi prawne, a jego mocodawca ma prawo oczekiwać, że sporządzane