Bezczynność lub przewlekłość działania organu stanowią „błąd organu”, co uprawnia do nienaliczania odsetek ustawowych za opóźnienie od kwoty nienależnie pobranego świadczenia.
Nieruchomość pozostająca we władaniu przedsiębiorstwa państwowego, przy braku udokumentowanego prawa zarządu zgodnie z art. 38 ust. 2 ustawy z 1985 r., należy w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy komunalizacyjnej do terenowych organów administracji państwowej, co uzasadnia jej komunalizację z mocy prawa.
Roszczenie o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra z uwagi na skierowanie jej do osoby zmarłej jest bezzasadne, gdy decyzja finalnie dotyczyła i skutecznie była doręczona żyjącemu współwłaścicielowi o ustalonym tytule prawnym.
NSA uznał, że uchwała Rady Gminy Kosakowo mieści się w granicach władztwa planistycznego gminy, nie naruszając interesu prawnego właścicieli działek poprzez dopuszczalne zmiany w studium przestrzennym.
Skarga kasacyjna Wojewody Mazowieckiego na wyrok WSA została oddalona, gdyż wprowadzone w planie miejscowym zmiany są zgodne z prawem oraz uwzględniają specyfikę zagospodarowania terenu, nie naruszając przy tym istotnie przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Brak podstaw do zmiany decyzji o cłach antydumpingowych i podatku VAT przez organy celne, ze względu na zasadność ustaleń dotyczących zmiany producenta i prawidłowości nałożonej stawki cła antydumpingowego zgodnie z rozporządzeniem Komisji Europejskiej.
Wydanie przez organ odwoławczy, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., decyzji ograniczającej się wyłącznie do uchylenia decyzji organu pierwszej instancji, bez jednoczesnego rozstrzygnięcia co do istoty sprawy albo umorzenia postępowania, stanowi naruszenie normy kompetencyjnej o charakterze bezwzględnie obowiązującym.
Uchwała Rady Miejskiej w części dopuszczającej "wolnostojące usługi komercyjne" na obszarze 1MU jest nieważna ze względu na niezgodność z ustaleniami Studium, co stanowi naruszenie art. 9 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Skarga kasacyjna na decyzję organu celnego i WSA w sprawie cła antydumpingowego oraz VAT odrzucona. NSA uznał stosowanie podwyższonego cła za prawidłowe w świetle nowych ustaleń organizacyjnych producenta.
Stan prawomocności wyroku oddalającego skargę na decyzję administracyjną zamyka drogę do postępowania w sprawie stwierdzenia jej nieważności, chyba że wskazane zostaną nowe okoliczności istotne dla wyniku sprawy, nieobjęte wcześniejszą kontrolą sądową.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że obowiązek podatkowy wynikający z darowizny powstaje w momencie realizacji świadczenia i nie zostaje zniesiony z powodu późniejszego rozwiązania umowy darowizny i zwrotu jej przedmiotu darczyńcy, co nie wpływa na istniejący obowiązek podatkowy.
Decyzja administracyjna o negatywnym uzgodnieniu koncesji na wydobycie kopalin jest zgodna z obowiązującym studium uwarunkowań i niepodlegająca zmienności pod wpływem późniejszych okoliczności faktycznych, w tym uchwalenia miejscowego planu po wydaniu decyzji.
Odmowa odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej za niedopełnienie obowiązku zgłoszenia do CRBR była zgodna z prawem. Zastosowanie zasady proporcjonalności oraz obiektywistyczna ocena wagi naruszenia prawa, wykluczały możliwość zastosowania art. 189f § 1 k.p.a. – naruszenie miało charakter długotrwały i było istotne dla interesu publicznego.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że brak podstaw do sumowania kar za przekroczenie norm w transporcie drogowym nie wpływa na wysokość nałożonej kary, o ile suma kar przekracza ustaloną ustawowo granicę, co skutkuje oddaleniem skargi na decyzję o nałożeniu kar.
Skarga kasacyjna C. Sp. z o.o. podlega oddaleniu, gdyż zarzuty dotyczące naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego przez WSA oraz PARP nie zostały uzasadnione. Ocena projektu przez PARP oraz akceptacja tej oceny przez WSA była zgodna z przepisami ustawy wdrożeniowej.
Przyznanie specjalnego zasiłku celowego na podstawie art. 41 u.p.s. wymaga zaistnienia wyjątkowych okoliczności wykraczających poza codzienne zdarzenia. Samo przekroczenie kryterium dochodowego nie oznacza automatycznego przyznania świadczenia.
Postępowanie administracyjne w zakresie nienależnie pobranych świadczeń musi być dwufazowe: najpierw decyzja o uznaniu świadczenia za nienależne, następnie decyzja o zwrocie. Zasadność skargi kasacyjnej wskazuje na konieczność przestrzegania tego rozdzielenia zgodnie z art. 92 ustawy o wspieraniu rodziny.