Miejsca postojowe dla osób niepełnosprawnych oraz miejsca postojowe zależne mogą być wliczane do bilansu miejsc wymaganych decyzją o warunkach zabudowy, o ile spełniają one swoją funkcję, tj. realne zapewnienie postoju zgodnie z przeznaczeniem inwestycji.
Decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o uznaniu środków za nienależnie pobrane z tytułu refundacji wywozowej była prawidłowa, gdyż nie przedstawiono dowodów jednoznacznie potwierdzających wspólnotowe pochodzenie eksportowanego mięsa.
Refundacja wywozowa może zostać uznana za nienależną, jeżeli pochodzenie towaru nie jest jednoznacznie wykazane jako wspólnotowe, co jest warunkiem przyznania refundacji.
Dla uznania choroby za zawodową, wystarczy wysokie prawdopodobieństwo związku przyczynowego między schorzeniem a szkodliwymi warunkami pracy, co nie wymaga udowodnienia ich bezpośredniego wpływu. DFS utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.
Kontynuowanie robót budowlanych przy zabytku po upływie terminu pozwolenia konserwatorskiego, ale na podstawie uzyskanego wcześniej pozwolenia na budowę, nie stanowi podjęcia działania bez pozwolenia konserwatorskiego i nie wymaga nałożenia kary administracyjnej.
Zarządzenia pokontrolne PWIOŚ są legalnym środkiem administracyjnym do egzekwowania zgodności działalności z prawem ochrony środowiska, nawet przy braku precyzyjnych norm emisyjnych zapachowych, a pełna regularność kontroli szczelności F-gazów wynika z przepisów unijnych i krajowych.
Refundacja wywozowa mięsa przyznana na mocy wniosku WPR1 nie przysługuje, jeżeli nie jest możliwe jednoznaczne ustalenie jego wspólnotowego pochodzenia, co wyklucza przyznanie jej na podstawie przepisów rozporządzenia unijnego.
W obecności dostatecznych dowodów, takich jak protokoły kontroli i dokumentacja fotograficzna, brak specjalistycznych dokumentów geodezyjnych nie uniemożliwia ustalenia naruszenia pasa drogowego, za które organ uprawniony może nałożyć karę pieniężną.
Zajęcie pasa drogowego poprzez umieszczenie reklamy bez zezwolenia zarządcy drogi stanowi delikt podlegający karze zgodnie z art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych. Dowody zebrane przez organ administracyjny były wystarczające, a skargę kasacyjną uznano za nieuzasadnioną.
Przewóz regularny specjalny wymaga osobnego zezwolenia. Wykonywanie tego typu przewozu bez zezwolenia skutkuje nałożeniem kary pieniężnej, a przepisy o transporcie wyłączają zastosowanie przepisów k.p.a. dotyczących odstąpienia od kary.
Jeżeli operat szacunkowy nie jest właściwie uzasadniony pod względem wyboru metod wyceny, decyzja ustalająca jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości może być podważona, ale tylko wtedy, gdy wykazane zostanie, iż błędne stosowanie tych metod miałoby wpływ na wynik wyceny.
Stwierdzenie choroby zawodowej w rozumieniu art. 2351 Kodeksu pracy nie wymaga dowiedzenia bezpośredniego wpływu warunków pracy u konkretnego pracodawcy na powstanie choroby, wystarczające jest wysokie prawdopodobieństwo istnienia związku przyczynowego.
Oddalenie skargi kasacyjnej było zasadne ze względu na zaistnienie przesłanek zabezpieczenia podatkowego, co uzasadniała uzasadniona obawa niewykonania zobowiązania przez K. sp. z o.o. Decyzja w tej sprawie opierała się na braku rzetelności podatnika oraz działaniach wskazujących na fikcyjne transakcje.
Obowiązek szczepień ochronnych jest wymagalny, o ile podjęto odpowiednie kroki w celu wykluczenia przeciwwskazań medycznych; procedury nadzoru sanitarnego wykonane zgodnie z prawem nie naruszają norm administracyjnych.
NSA stwierdził, że C. Sp. z o.o. naruszyła przepisy o drogach publicznych, zajmując pas drogowy bez zezwolenia. Zgromadzone dowody potwierdziły zasadność kary. Skarga kasacyjna była niezasadna, a wyrok WSA w mocy.
W sytuacji bezprawnego zajęcia pasa drogowego przez umieszczenie reklam, decyzja administracyjna utrzymująca karę pieniężną jest zgodna z prawem, gdy ustalenia faktyczne opierają się na wystarczającym materiale dowodowym. Skarga kasacyjna podlegała oddaleniu.