Decyzja organu nie może przewidywać zmiany prawa do zasiłku pielęgnacyjnego z mocą wsteczną, gdyż konstytutywna natura decyzji wyklucza skutki ex tunc, a możliwa jest tylko zmiana aktu z mocą od daty wydania.

Działania podatnika w zakresie struktury działalności gospodarczej, zmierzające do optymalizacji podatkowej poprzez pełne odliczenie VAT w ramach formalnych wymogów, nie mogą być uznane za nadużycie prawa, jeśli mają one rzeczywiste gospodarcze uzasadnienie.

Opieka sprawowana nad osobą niepełnosprawną musi wykluczać możliwość podjęcia pracy, aby przyznać świadczenie pielęgnacyjne. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zakres opieki wykonywanej przez skarżącą tego nie czyni, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że weryfikacja zgłoszenia celnego oraz obciążenie skarżącej spółki obowiązkiem uregulowania należności celno-podatkowych nastąpiło zgodnie z prawem, a zarzuty kasacyjne co do błędnej oceny dowodów i wykładni przepisów były nieuzasadnione.

Po wygaśnięciu decyzji o zabezpieczeniu organ odwoławczy zobowiązany jest merytorycznie odnieść się do jej zasadności i skutków możliwości zabezpieczenia, otwierając drogę do sądowej kontroli decyzji umarzającej postępowanie.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że bezczynność Wojewody Śląskiego przy rozpatrywaniu wniosku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, uchylając wyrok WSA w tej części oraz zmieniając rozstrzygnięcie odnośnie kosztów postępowania.

Zintegrowany plan inwestycyjny może służyć jako podstawa lokalizacji elektrowni wiatrowych, traktowany jako forma miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Uzasadnienie decyzji nadzorczych wymaga interpretacji przepisów zgodnie z intencją ustawodawcy oraz pełną wykładnią systemową.

Decyzje organów badanych po wygaśnięciu 8-letniego okresu przedawnienia określonego w rozporządzeniu Rady (WE, EURATOM) nr 2988/95 są nieważne. Skarga kasacyjna Prezesa ARiMR, zawierająca niezasadne zarzuty, podlegała oddaleniu na podstawie art. 184 p.p.s.a.

Skarga kasacyjna M. Sp. z o.o. Sp. k. została prawnie oddalona przez NSA z powodu braku usprawiedliwionych podstaw merytorycznych, a zarzuty o naruszenie przepisów nie zostały wykazane w stopniu umożliwiającym ich rozstrzygnięcie.

Numer telefonu, będący w posiadaniu administratora danych, nie stanowi danych osobowych, o ile nie można go przypisać do konkretnej osoby fizycznej bez nieproporcjonalnego wysiłku. Przetwarzanie takiego numeru nie wymaga podstawy prawnej wynikającej z RODO, gdy brak jest dostępnych sposobów na jednoznaczną identyfikację osoby nim korzystającej.

W przypadku, gdy strona postępowania administracyjnego żąda dostępu do akt i dokumentów tego postępowania, zastosowanie mają przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, a nie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Protokół z posiedzenia Komisji Kodyfikacyjnej Ustroju Sądownictwa i Prokuratury stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. e u.d.i.p. i podlega udostępnieniu na zasadach określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej.

Numer telefonu nie stanowi danych osobowych w rozumieniu art. 4 pkt 1 RODO, jeżeli samodzielnie nie umożliwia identyfikacji osoby fizycznej, zaś posiadanie go nie gwarantuje pozyskania informacji identyfikacyjnych.

Numer telefonu, bez powiązania z dodatkowymi informacjami umożliwiającymi identyfikację osoby fizycznej, nie stanowi danych osobowych w rozumieniu RODO, chyba że istnieje rzeczywista możliwość rozsądnie prawdopodobnego wykorzystania tych danych do jednoznacznej identyfikacji.