Skarga kasacyjna Dyrektora Izby Administracji Skarbowej nie zasługuje na uwzględnienie z powodu braku precyzyjnego wskazania przepisów będących podstawą zarzutów, skutkiem czego Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę oraz zasądził koszty postępowania na rzecz skarżącej spółki.

Sama cesja wierzytelności odszkodowawczej nie daje nabywcy przymiotu strony w postępowaniu o ustalenie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, zgodnie z art. 28 KPA oraz art. 98 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Istotne odstąpienie od projektu budowlanego dotyczy także zmian wpływających na obszar oddziaływania obiektu, pomimo iż są one formalnie częścią projektu architektoniczno-budowlanego, a nie projektu zagospodarowania działki lub terenu.

Nienależnie pobrane świadczenie pielęgnacyjne jest podlegające zwrotowi, gdy skarżący został należycie pouczony o braku prawa do świadczenia, a mimo to nie sprawował faktycznej opieki. Skarga kasacyjna oddalona.

Uchwała Rady Miasta Poznania dotycząca bonifikat na komunalne lokale mieszkalne była zgodna z prawem. Gmina ma prawo ustalać warunki bonifikat, a różnicowanie stawek nie narusza zasady równości.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przesłanka wspólnego zamieszkiwania z dzieckiem jako warunek przyznania świadczenia wychowawczego musi być ściśle spełniona, co wyklucza możliwość przyznania świadczenia w przypadku braku stałego zamieszkania dziecka z wnioskodawcą.

Zmiana stanu prawnego po wydaniu decyzji administracyjnej nie stanowi ustawowej przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. Powołanie późniejszej zmiany prawa nie uzasadnia wznowienia, gdy brak nowej okoliczności faktycznej istniejącej w dniu wydania decyzji.

W przypadku nieuiszczenia opłaty legalizacyjnej za budowę bez wymaganego pozwolenia, organ nadzoru budowlanego ma obowiązek wykonania ustawowego nakazu rozbiórki na podstawie art. 49 ust. 3 w zw. z art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego, co zostało podtrzymane przez NSA jako działanie zgodne z prawem.

Nawet jeśli rekompensata z tytułu zwolnienia z podatku nie jest bezpośrednio zaległością podatkową, jej nieprzekazanie w ustawowym terminie stanowi zaległość, od której naliczane są odsetki za zwłokę. Organizacje nie mogą zmieniać proporcji zaliczenia wpłaty na poczet kapitału i odsetek.

Skarga kasacyjna Z. K. wobec wyroku WSA została oddalona przez NSA ze względu na brak spełnienia wymogów formalnych w zakresie precyzyjnego określenia podstaw zarzutów materialnoprawnych i stosownego ich uzasadnienia.

W sprawie o nałożenie kary pieniężnej za niedochowanie obowiązku zwrotu rejestracyjnych dokumentów, brak wykazania znikomych naruszenia i okoliczności współtworzących winę profesjonalnego podmiotu wyklucza możliwość odstąpienia od nałożenia sankcji, mimo dostępności przesłanki z art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a.

Decyzja Burmistrza Miasta i Gminy W. o wydaniu zaświadczenia o braku zaległości podatkowych, mimo wpłat zarządcy sądowego z art. 203 Kodeksu cywilnego, stanowiła prawidłowe działanie administracyjne. NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając niezasadność zarzutów.

Dochody z pracy najemnej wykonywanej na statku niewpisanym do Norweskiego Rejestru Statków i niezarejestrowanym jako eksploatowany w międzynarodowym transporcie morskim, nie podlegają zaliczeniu proporcjonalnemu ani uldze abolicyjnej w Polsce. Brak obowiązku podatkowego za granicą wyklucza zastosowanie ochrony wynikającej z wcześniejszych interpretacji podatkowych.

Skarga kasacyjna na wyrok WSA w Olsztynie została oddalona. Budynek przekraczał dopuszczalne parametry, co wykluczało zwolnienie z obowiązku zgłoszenia. Decyzja o wstrzymaniu robót była zgodna z prawem budowlanym, a zarzuty proceduralne nie miały wpływu na wynik sprawy.

Rejestracji pojazdu przejętego przez przedsiębiorstwo w spadku dokonuje się na rzecz jego właścicieli, nie zaś na rzecz zarządcy sukcesyjnego. Działania zarządcy sukcesyjnego przynoszą skutki prawne w sferze prawnej właścicieli przedsiębiorstwa.

Postanowienie o zaliczeniu wpłaty na poczet zaległości podatkowych ma charakter deklaratoryjny i potwierdza jedynie rozliczenia dokonane z mocy prawa. Opieszałość w wydaniu postanowienia, mimo że naganna, nie wpływa na prawidłowość rozliczenia.

Podmiotowi, który świadomie przyjmuje fikcyjne faktury dokumentujące niewykonane transakcje, nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego. Uczestnictwo w oszustwie skarbowym uzasadnia nałożenie dodatkowych zobowiązań podatkowych zgodnie z prawem.