Narzucona kara pieniężna za przejazd pojazdem nienormatywnym została uznana za niewłaściwą z powodu nieprawidłowości w pomiarach nacisków osi, uwzględniając konieczność stosowania korekt pomiarowych zgodnych z klasami dokładności wag.

Marszałek Województwa Wielkopolskiego, w ramach właściwości określonej w art. 378 ust. 2a pkt 1 p.o.ś., zobligowany jest do rozpatrzenia wniosków o wydanie zezwoleń w zakresie ochrony środowiska oraz do usunięcia istniejącej bezczynności pod rygorem dalszych środków prawnych.

Odwoławczy organ administracyjny nie naruszył prawa, gdyż pominięcie kwestii terminu w uzasadnieniu decyzji o wznowieniu postępowania administracyjnego nie miało wpływu na wynik sprawy, jeśli brak przymiotu strony przez wnioskodawcę był przesłanką wystarczającą.

Oddalenie skargi kasacyjnej było uzasadnione, gdyż Wojewoda Małopolski nie popełnił uchybienia mającego istotny wpływ na wynik sprawy, odmawiając wznowienia postępowania, co słusznie uznał sąd pierwszej instancji.

Osoba pełniąca funkcję członka zarządu osoby prawnej, urządzającej gry hazardowe bez koncesji, podlega administracyjnej karze pieniężnej, niezależnie od jej aktywnego zaangażowania w delikt, gdy wykazano zaistnienie koniecznych przesłanek odpowiedzialności.

Naruszenie zasad poprawnego prowadzenia postępowania administracyjnego, wynikające z braku realizacji wyroków sądowych oraz stosowania właściwego przepisu prawa materialnego w zakresie ochrony środowiska, uzasadnia uchylenie wcześniejszych rozstrzygnięć przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że nieuzasadnione jest stosowanie uproszczonego postępowania legalizacyjnego wobec legalnie zgłoszonego obiektu tymczasowego, którego niewłaściwe użytkowanie nie spełnia przesłanek rażącego naruszenia prawa według art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Skarżącemu kasacyjnie nie przysługuje status strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym zwrotu nieruchomości, gdyż nie wykazał interesu prawnego wynikającego z normy prawa powszechnie obowiązującego, co skutkuje niedopuszczalnością wniesienia odwołania.

Uchwała Rady Miasta Krakowa z dnia 14 września 2022 r. w zakresie ograniczeń dotyczących lokalizacji inwestycji telekomunikacyjnych nie narusza prawa miejscowego i krajowego. Sąd potwierdził legalność ograniczeń planistycznych uwzględniających ochronę wartości krajobrazowych i kulturowych, przy jednoczesnym umożliwieniu rozwoju infrastruktury telekomunikacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, podzielając stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, iż organ nie dopuścił się bezczynności ani przewlekłości w postępowaniu. Podjęte działania były konieczne dla rzetelnego ustalenia przesłanek wynikających z art. 98 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Skarga kasacyjna na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została oddalona przez NSA z uwagi na brak spełnienia ustawowych przesłanek do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego przed 2023 roku oraz prawidłową ocenę prawną przez sąd I instancji.

Podmiot, który wprowadza na rynek produkty oznakowane jako ekologiczne bez wymaganych certyfikatów, ponosi administracyjną odpowiedzialność niezależnie od winy. Nałożona kara mieści się w granicach przewidzianych prawem i jest uzasadniona ochroną wiarygodności produktów ekologicznych.

Oddalona zostaje nieusprawiedliwiona skarga kasacyjna dotycząca kwalifikacji robót budowlanych jako przebudowy, z uwagi na brak wskazania adekwatnych norm materialnoprawnych umożliwiających weryfikację zarzutów.

Dla powstania odpowiedzialności przewoźnika transportującego odpady wystarczające jest stwierdzenie przewozu bez dokumentu potwierdzającego rzeczywisty rodzaj odpadów. Brak zgodności dokumentów BDO z rzeczywistym stanem odpadów uzasadnia nałożenie kar administracyjnych, niezależnie od przypisania winy przewoźnikowi.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż skuteczność doręczenia przesyłki do adresata przebywającego za granicą zależy od zgodności z wewnętrznymi przepisami kraju doręczenia. Odmówił przywrócenia terminu na wniesienie skargi z powodu braku uprawdopodobnienia braku winy skarżącego w uchybieniu terminu.

Przesyłka administracyjna doręczona na zagraniczny adres podatnika jest skutecznie doręczona, gdy organ podatkowy dopełni stosownych czynności zgodnie z miejscowym prawem pocztowym. Potwierdzenie skuteczności doręczenia wyklucza przywrócenie terminu z powodu niewiny podatnika.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że postępowania administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, wszczęte po 30 latach od ich doręczenia lub ogłoszenia, niezakończone przed dniem 16 września 2021 r., umarza się z mocy prawa, co jest zgodne z zasadami konstytucyjnymi i nie narusza praw obywatelskich.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że doręczenie przesyłki na adres w Estonii zostało wykonane zgodnie z prawem, co przesądza brak zasadności skargi kasacyjnej. Prawidłowość doręczenia uznano za spełnioną zgodnie z wewnętrznymi regulacjami kraju właściwego oraz międzynarodowymi umowami pocztowymi.

Skuteczne doręczenie przesyłki międzynarodowej wymaga przestrzegania przepisów krajowych kraju doręczenia, a przepis międzynarodowy i regulacje muszą być spełnione. Zastosowane przepisy estońskie są podstawą oceny prawidłowości doręczenia, a zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące tego postanowienia są nieuzasadnione.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, stwierdzając brak wystarczającego uzasadnienia dla wpływu domniemanych naruszeń proceduralnych na wynik sprawy, i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.