Umowa o pracę i związane z nią dokumenty dotyczące osoby zatrudnionej na stanowisku niewiążącym się z pełnieniem funkcji publicznej nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując decyzję o nałożeniu kary pieniężnej za wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego przez kierowcę bez ważnego świadectwa kierowcy, potwierdzając wymóg posiadania takiego świadectwa przez kierowcę pozostającego w dyspozycji przewoźnika polskiego.

Obowiązek zgłaszania informacji do Centralnego Rejestru Beneficjentów Rzeczywistych jest fundamentalny dla zabezpieczenia interesów społecznych oraz międzynarodowych zobowiązań RP. Naruszenie tego obowiązku nie spełnia przesłanek znikomości wagi naruszenia i uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.

Diety sołtysów mogą być przedmiotem regulacji gminnej w zakresie zarówno zasad przysługiwania, jak i procedur wypłaty, w tym terminu i wzoru oświadczenia, co nie narusza art. 37b ust. 1 u.s.g., a uchwała w tej materii mieści się w kompetencjach rady gminy.

Zarzuty popełnienia przestępstwa przeciwko funkcjonariuszowi Policji usprawiedliwiają decyzję o jego zwolnieniu ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji, bez względu na wynik postępowania karnego.

Nałożenie kary pieniężnej za naruszenie obowiązku rejestracji danych w CRBR, mimo braku znikomej wagi naruszenia, jest prawidłowe. Kara musi być proporcjonalna do naruszenia, by spełniać funkcje prewencyjne i represyjne, zgodnie z celem regulacji przeciwdziałającej praniu pieniędzy.

Małżonkowie, nawet przy istnieniu rozdzielności majątkowej, są prawnie zobowiązani do współuczestnictwa w zaspokojeniu potrzeb rodziny. Dochody współmałżonka należy uwzględniać przy ocenie „środków utrzymania”, chyba że strona przedstawi dowody na ich faktyczne odrębne gospodarowanie.

Zgodnie z art. 15zzzzzn(2) ustawy o COVID-19 organy administracyjne są obowiązane do zawiadomienia strony o uchybieniu terminowi administracyjnemu i umożliwienia jej złożenia wniosku o jego przywrócenie, jeżeli spadek orientacji terminu został stwierdzony w okresie obowiązującego stanu epidemii.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzja Ministra Kultury w przedmiocie przywrócenia elewacji zabytkowej kamienicy do jak najlepszego stanu była legalna i mieściła się w granicach kompetencji organów ochrony konserwatorskiej w świetle ustawy o ochronie zabytków.

Odpowiedzialność administracyjna za usunięcie drzew bez zgłoszenia spoczywa na posiadaczu nieruchomości, niezależnie od działania podwykonawcy. Niedopełnienie obowiązków zgłoszeniowych rodzi odpowiedzialność karno-administracyjną właściciela, bez względu na świadomą zgodę lub brak nadzoru nad zleceniem.

Skarga J.M. na decyzję o zwolnieniu ze służby została prawidłowo odrzucona z powodu złożenia jej po terminie określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a. Duplikat ZPO stanowi wystarczający dowód doręczenia decyzji, a próby jego obalenia bez przeciwdowodu są niewystarczające.