Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy przed dniem 6 listopada 2018 r. należy ustalać na zasadach obowiązujących przed ogłoszeniem niekonstytucyjności art. 115a ustawy o Policji, przy czym wykładnia art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie obejmuje metod obliczania, lecz zasady ich ustalania.

W odniesieniu do obliczania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy dla funkcjonariuszy Policji stosuje się współczynnik 1/21 części miesięcznego wynagrodzenia zgodnie z nowelizacją ustawy o Policji, co jest zgodne z wyrokiem TK z dnia 30 października 2018 r. i chroni konstytucyjne prawo do równowartościowego ekwiwalentu.

Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy przed 6.11.2018 r. ustala się zgodnie z zasadami wynikającymi z przepisów w brzmieniu ukształtowanym wyrokiem TK, wyłączając niekonstytucyjny przelicznik 1/30; stosuje się współczynnik 1/21.

Postępowanie karnoskarbowe mające na celu ustalenie faktu przestępstwa podatkowego, wszczęte przed upływem terminu przedawnienia, nie było instrumentalne, a faktury nie dokumentujące rzeczywistych usług nie mogą podstawą do obniżenia podatku naliczonego.

Zdaniem NSA brak wdrożenia odpowiednich środków ochrony danych osobowych przez A. Sp. z o.o., w wyniku czego doszło do poważnego naruszenia poufności, uzasadnia nałożenie administracyjnej kary pieniężnej przez Prezesa UODO i oddalenie skargi kasacyjnej.

W przypadku realizacji obiektu budowlanego na skutek zgłoszenia, lecz o parametrach wykraczających poza jego zakres, organ nadzoru budowlanego powinien zastosować procedurę naprawczą, a nie legalizacyjną. Zastosowanie art. 48 p.b. jest uzasadnione jedynie przy braku zgłoszenia lub pozwolenia na budowę.

Organizacja społeczna nie spełniająca szczegółowych statutowych celów działania nie może żądać wszczęcia postępowania na podstawie art. 31 § 1 k.p.a. w przypadku braku wykazania interesu społecznego oraz konkretnego związku sprawy z jej celami.

Wprowadzenie na rynek produktów oznaczonych jako "mleko modyfikowane" narusza prawo wspólnotowe i krajowe, wprowadza konsumentów w błąd, o ile produkty zawierają składniki pochodzące z innych źródeł niż mleko. Zastosowanie takiej nazwy jest niedopuszczalne pod zakresem regulacji dotyczących jakości handlowej i rozporządzenia Unii Europejskiej.