Oddalenie skargi kasacyjnej ze względu na brak podstaw uzasadniających podważenie ustaleń przygotowawczych dot. fikcyjności transakcjiVAT. Podatnik nie dochował należytej staranności wymaganej od przedsiębiorcy przy odliczaniu podatku naliczonego.

Czasowe zawieszenie administracyjnego postępowania powinno dotyczyć całości sprawy, a nie tylko jednego z uczestników, gdyż współuczestnictwo materialnoprawne wyklucza rozdzielną procedurę zawieszającą wobec pojedynczych stron.

Organy konserwatorskie mogą nakazać prace budowlane przy zabytku, jeśli bez ich przeprowadzenia zabytek ulegnie istotnemu uszkodzeniu. Przepisy nie uzależniają obowiązku od stanu z momentu wpisu do rejestru.

Skarga kasacyjna, oparta na zarzutach proceduralnych mających istotny wpływ na wynik sprawy, wymaga wykazania związku przyczynowego między uchybieniem a wyrokiem sądu. Niezdolność do zidentyfikowania takiego związku skutkuje oddaleniem skargi.

1. W sprawach, w których pomiędzy stronami postępowania istnieje więź współuczestnictwa materialnego, prawa lub obowiązki wielu stron podlegają konkretyzacji w ramach jednego postępowania i co do zasady w drodze jednej decyzji, a zatem nie jest dopuszczalne procesowe „rozerwanie” tego rodzaju więzi przez zawieszenie postępowania co do części stron i jego kontynuowanie co do pozostałych. 2. Zasada ta

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za prawidłowe rozstrzygnięcie WSA w Poznaniu, że uchwała Rady Miejskiej w Wolsztynie dotycząca trybu kontroli dotacji dla niepublicznych placówek oświatowych jest zgodna z ustawą o finansowaniu zadań oświatowych i mieści się w ramach delegacji ustawowej, oddalając skargę kasacyjną.

Oddalenie skargi kasacyjnej, potwierdzenie odpowiedzialności przedsiębiorcy transportowego za naruszenie przepisów o czasie pracy kierowców, brak wykazania okoliczności egzoneracyjnych z art. 92c ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym. Potwierdzenie obowiązku udowodnienia nadzwyczajnych okoliczności przez przedsiębiorcę.

W przypadku popełnienia najpoważniejszych naruszeń przepisów dotyczących zdatności technicznej pojazdów, które nie zostały skutecznie zrehabilitowane, utrata dobrej reputacji przewoźnika drogowego może być uznana za uzasadniony i proporcjonalny środek, nawet przy wdrożeniu niewystarczających procedur naprawczych.