Nieposiadanie zezwolenia na przewóz pojazdem nienormatywnym nie wyklucza jednoczesnego nałożenia kary za brak wymaganej liczby pojazdów pilotujących, jako że obowiązek pilotowania jest odrębnym, niezależnym wymogiem zapewniającym bezpieczeństwo ruchu drogowego.

Sąd administracyjny nie jest uprawniony do merytorycznej oceny dorobku naukowego lub artystycznego, lecz tylko legalności procesu decyzyjnego organu. Wadliwa interpretacja "wybitnych osiągnięć" jako dotyczących tylko działań indywidualnych stanowi podstawę do uchylenia decyzji organu.

Zmiana faktycznego miejsca pełnienia służby przez funkcjonariusza Straży Granicznej, bez wydania formalnego rozkazu personalnego, skutkuje powstaniem uprawnień do świadczeń z tytułu delegowania, jeżeli nastąpiła nie z jego inicjatywy.

Obowiązek uiszczania opłat rocznych za wyłączenie gruntów leśnych z produkcji przechodzi na nabywcę nieruchomości w trybie licytacji komorniczej, niezależnie od poinformowania nabywcy przez zbywcę. Uregulowanie zawarte w art. 12 ust. 4 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych nie wymaga wcześniejszego powiadomienia, aby obowiązki przeszły na nabywcę.

Decyzja o odmowie uwzględnienia skargi kasacyjnej jest zgodna z prawem, ponieważ zastosowano prawidłowe procedury administracyjne, a planowana zabudowa odpowiada przepisom prawa oraz istniejącym warunkom przestrzennym.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że samowolna nadbudowa budynku mieszkalnego dokonana bez zgody na budowę nie jest możliwa do zalegalizowania, jeśli narusza obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zasadzający się na ograniczeniu wysokości zabudowy.

Przepisy art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy, mające charakter epizodyczny, nie mogą być stosowane do oceny bezczynności lub przewlekłości postępowań administracyjnych po 30 czerwca 2024 r. ze względu na naruszenie konstytucyjnego prawa do sądu.

Oddalając skargę kasacyjną, NSA podkreślił, że klauzula "tajne" nadana aktom administracyjnym dotyczącym bezpieczeństwa państwa jest prawnie uzasadniona i zgodna z wymogami ustawy o ochronie informacji niejawnych oraz Kodeksu postępowania administracyjnego.

Przyznanie jednorazowych diet członkom komisji wyborczych jednostki pomocniczej przez Radę Miasta w granicach obowiązującego prawa nie narusza zasady samodzielności gminy, zaś nieważność uchwały stwierdzona rozstrzygnięciem nadzorczym Wojewody została wadliwie zastosowana.

Art. 35 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym nie wyklucza regulacji przez gminę diet dla członków komisji wyborczych w statucie jednostki pomocniczej. Samorząd posiada samodzielność statutową, ograniczenia winny wynikać jedynie z wyraźnych przepisów.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż regulacje statutowe dotyczące przyznawania diet członkom komisji wyborczych nie naruszają prawa, gdyż autonomia samorządów pozwala na takie postanowienia, o ile nie są wyraźnie zakazane przez prawo.

Przyjęcie przepisów uchwały Rady Gminy, przyznających diety za prace w komisjach wyborczych, nie stanowiło naruszenia prawa. Jednostki samorządu mają prawo ustalać zasady wynagradzania w granicach ustaw. Uchylenie wyroku WSA Gliwice i decyzji Wojewody Śląskiego.

Uchylając nadzorcze rozstrzygnięcie Wojewody, NSA uznał, że ingerencja nadzoru w uchwałę o statutowych regulacjach wyborczych jednostek pomocniczych, w zakresie wynagrodzeń dla członków komisji, była nieuzasadniona, a gmina, działając w granicach ustaw, ma prawo do samodzielnego określania takich regulacji.

NSA uznaje, że uchwała gminy dotycząca przyznania zryczałtowanych diet członkom komisji wyborczych nie narusza wymogów prawa, gdyż działa w obszarze samodzielności statutowej gmin, i uchyla rozstrzygnięcie wojewody dotyczące nieważności tej uchwały.