Dla skuteczności środków egzekucyjnych zastosowanych wobec zobowiązanego, wystarczy, by były dopasowane do wysokości zobowiązania oraz były w danym kontekście najmniej uciążliwe, przy uwzględnieniu, że domeny internetowe nie stanowiły realnej alternatywy.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że obowiązki organu z art. 15zzzzn2 ustawy COVID-19 dotyczące terminów nie miały zastosowania po zakończeniu stanu epidemii, a skarga kasacyjna nie wykazała konkretnych naruszeń, co skutkowało jej oddaleniem.

W postępowaniu z wniosku organizacji społecznej o wszczęcie procedury administracyjnej, ocena interesu społecznego winna uwzględniać kontekst i cele statutowe organizacji oraz rzeczywiste związki z przedmiotem wniosku, lecz nie może zastąpić merytorycznej oceny przesłanek o wpis do rejestru zabytków, która winna być przedmiotem odrębnego postępowania.

Skarga kasacyjna podlega oddaleniu jako niezasadna. Proceduralne i materialnoprawne przesłanki podniesione przez skarżącą w świetle ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz kodeksu postępowania administracyjnego uznano za niewykazane i nieuzasadnione.

Sąd uznaje nałożenie kary pieniężnej za brak ciągłego przekazywania danych geolokalizacyjnych podczas transportu towarów wrażliwych, zgodnie z ustawą SENT, jako zgodne z prawem i proporcjonalne, a argumenty skargi uznaje za niezasadne.

Podmiot udostępniający lokal i uczestniczący w korzyściach z nielegalnych gier hazardowych na automatach poza kasynem gry jest odpowiedzialny jako urządzający gry na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy o grach hazardowych.

Art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie znajduje zastosowania przy ustalaniu przedawnienia w postępowaniach karnych opartych o ustawę SENT. Nałożenie kary pieniężnej jest zgodne z zasadą proporcjonalności i nie narusza zasady interesu publicznego, o ile nie wykazano przesłanek do odstąpienia od sankcji.

Obecność bakterii Pseudomonas aeruginosa w wodzie uzasadnia rygor natychmiastowej wykonalności decyzji inspektora sanitarnego dot. zamknięcia pływalni z uwagi na bezpośrednie zagrożenie zdrowia, zgodnie z art. 27 ustawy o PIS.

Nazwa "mleko modyfikowane" dla produktów zawierających dodatki niemleczne łamie prawo żywnościowe. Znakowanie produktu, mogące wprowadzić w błąd co do jego właściwości i składu, narusza przepisy Unii Europejskiej, co uzasadnia zakaz jego obrotu.

Sąd stwierdza, że oznaczenie produktu jako "mleko modyfikowane" niezgodnie z normami prawa unijnego wprowadza w błąd co do jego składu i właściwości. Takie oznaczenie, zawierające składniki niepochodzące z mleka, nie jest dozwolone do wprowadzenia na rynek według przepisów UE dotyczących znakowania artykułów żywnościowych.

Wszczęcie postępowania karnoskarbowego nie jest równoznaczne z instrumentalnym zawieszeniem terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, jeśli organ podatkowy uzasadni jego zasadność przedstawionymi dowodami.

Oznaczanie produktu jako "mleko modyfikowane", gdy zawiera ono oleje roślinne, narusza przepisy prawa unijnego i krajowego, nie spełnia definicji "mleka" i może wprowadzać konsumentów w błąd co do jego rzeczywistego składu, co uzasadnia zakaz jego wprowadzenia do obrotu.

Oznakowanie produktu "mleko modyfikowane" narusza unijne przepisy żywnościowe i wprowadza konsumentów w błąd, uzasadniając zakaz wprowadzenia do obrotu na podstawie błędnego oznakowania, co nie spełnia wymagań jakości handlowej.

Niedopłaty za media, rozliczane zaliczkowo, muszą być ujmowane proporcjonalnie w wydatkach miesięcznych przy rozliczaniu dodatku mieszkaniowego, co jest zgodne z art. 5 ust. 4a ustawy o dodatkach mieszkaniowych.

Bezczynność organu administracji publicznej, polegająca na nieuzasadnionym odwlekaniu wydania decyzji, przy istnieniu pozytywnych uzgodnień i braku przeszkód prawnych, stanowi rażące naruszenie prawa uzasadniające wymierzenie organowi grzywny.