Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, uznał, że prawidłowa wykładnia art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o świadczeniach rodzinnych potwierdza bezpośredni związek przyczynowy między rezygnacją z pracy a sprawowaniem koniecznej opieki nad osobą niepełnosprawną.

Oddalając skargę kasacyjną, Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że planowana eksploatacja kopalin narusza przeznaczenie nieruchomości wynikające z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, uzasadniając tym samym odmowę wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Postępowanie administracyjne w sprawie nakazania usunięcia odpadów może zostać wszczęte wyłącznie z urzędu, a brak strony legitymowanej materialnie wyklucza możliwość wszczęcia go na wniosek. Właściciel sąsiedniej działki nie wykazał interesu prawnego, co zasadnie skutkowało odmową.

NSA stwierdza, iż kontrola podatkowa wszczęta wobec skarżącego została przeprowadzona prawidłowo, a organy zastosowały odpowiednie przepisy proceduralne, pozbawiając zasadności argumenty dotyczące niedopełnienia obowiązku doręczenia upoważnienia do kontroli podst. art. 284 § 3 i § 4 Ordynacji podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzja określająca kwotę zwrotu funduszy unijnych wobec Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Wieluniu opiera się na prawidłowej wykładni przepisów, a powstałe nieprawidłowości spełniają przesłanki potencjalnego szkodliwego wpływu na budżet UE.

Z uwagi na brak przesłanek uprawdopodabniających uchylenie decyzji w wyniku wznowienia postępowania, decyzja Wójta Gminy o warunkach zabudowy z dnia 18 lipca 2022 r. nie zostanie wstrzymana, zgodnie z art. 152 § 1 k.p.a.

NSA orzekł, że uchwała Rady Gminy Karsin w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie naruszała interesu prawnego skarżących, granic władztwa planistycznego, ani obowiązujących przepisów prawa planowania przestrzennego. Oddalono skargę kasacyjną jako bezzasadną.

Załadowca ponosi odpowiedzialność administracyjną za przejazd pojazdem nienormatywnym, jeżeli nie zweryfikował prawidłowo parametrów ładunku, co świadczy o godzeniu się na powstanie naruszenia określonego w art. 140aa Prawa o ruchu drogowym.

W sprawach naruszeń przepisów transportowych, zastosowanie ma art. 92c ust. 1 utd, specyficzne wyłączne przesłanki zwalniające z odpowiedzialności administracyjnej, do egzoneracji niezbędne jest wykazanie okoliczności wyjątkowych. Decyzja o utrzymaniu kary administracyjnej uzasadniona brakiem staranności przewoźnika.

Zasady postępowania administracyjnego w zakresie zezwoleń na pobyt nie mogą działać ze skutkiem zawieszającym po zakończeniu obowiązywania art. 100d ustawy o pomocy, co oznacza, że organ przekraczający termin rozpoznawania wniosku pozostaje w bezczynności.

W przypadku stwierdzenia wykorzystania środków unijnych z naruszeniem procedur, organ administracji ma prawo do wezwania beneficjenta do zwrotu środków, a sąd administracyjny uprawniony jest do utrzymania takiej decyzji, jeżeli naruszenia są zgodnie z prawem potwierdzone.

Podmiot, wykonujący zarówno przewóz drogowy, jak i inne czynności związane z przewozem, odpowiada według zasad przewidzianych w art. 92a ust. 5 pkt 5 ustawy o transporcie drogowym, co umożliwia ograniczenie kary do 40 000 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając legalność decyzji odwoławczej SKO w zakresie zezwolenia na imprezę masową, podkreślając prawidłowe zastosowanie przepisów u.b.i.m. oraz właściwą ocenę faktyczną przez sąd pierwszej instancji.

Skarga kasacyjna dotycząca odwołania od decyzji o odmowie zezwolenia na założenie publicznego przedszkola została oddalona z uwagi na brak spełnienia przesłanek poprawy warunków kształcenia oraz korzystnego uzupełnienia sieci placówek oświatowych.