Sąd odrzuca skargę, jeśli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Dwa odpisy skargi są niezbędnym elementem formalnym dla jej nadania biegu. (NSA, I SA/Łd 871/25)

Zmiana właściciela nieruchomości nie uprawnia nowego właściciela do występowania jako strona w postępowaniu dotyczącym zawiadomienia o zakończeniu budowy, jeśli nie zostało przeniesione na niego pozwolenie na budowę - wyłącznym przymiotem strony w takim postępowaniu pozostaje inwestor.

Pobór zwrotny wód, polegający na odprowadzeniu pobranej wody w stanie niezanieczyszczonym, nie podlega opłacie stałej za korzystanie z usług wodnych, z wyjątkiem przypadków wyraźnie przewidzianych dla elektrowni wodnych i chowu ryb. Przepisy Dyrektywy 2000/60/WE oraz polskiego Prawa wodnego nie uzasadniają nałożenia opłat za pobór zwrotny, niepowodujący kosztów środowiskowych ani zasobowych.

Bonifikata uzyskana przy zakupie nieruchomości przez byłych pracowników Lasów Państwowych nie stanowi przychodu z nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., i tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jako że brak jest elementu świadczenia wzajemnego i indywidualizacji świadczenia.

Decyzja kasatoryjna oparta na art. 138 § 2 k.p.a., uchylająca postanowienie organu I instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia, jest uzasadniona, gdy niezbędny zakres wyjaśnień ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, uznał, że postępowanie przed sądem I instancji było pozbawione istotnych błędów, a zaskarżony wyrok Sądu I instancji w zakresie naruszeń proceduralnych podniesionych w skardze kasacyjnej, powinien zostać utrzymany.

Refundacja wywozowa przyznana na podstawie zgłoszeń celnych uznanych za nienależne z uwagi na brak jednoznacznego ustalenia pochodzenia mięsa wołowego była prawidłowo zakwalifikowana jako nienależnie pobrana w rozumieniu przepisów wspólnotowych oraz krajowych.

Uchwała organu stanowiącego samorządu terytorialnego nie może wychodzić poza ramy ustawowego upoważnienia. Przepis prawa miejscowego, który tworzy wątpliwości interpretacyjne, jest sprzeczny z zasadami legislacji i podlega stwierdzeniu nieważności.

Decyzja o odmowie udostępnienia informacji przetworzonej wymaga wykazania jej przetworzonego charakteru oraz tego, że jej udostępnienie wiąże się z istotnymi nakładami organizacyjnymi. Brak wykazania szczególnego interesu publicznego nie uzasadnia odmowy, gdy podnoszone argumenty dotyczące jawności działań publicznych są merytoryczne.

Działalność polegająca na zbieraniu odpadów, niezależnie od ich charakteru, nie może być prowadzona na terenie oznaczonym jako przeznaczonym dla zabudowy mieszkaniowo-usługowej, jeśli nie stanowi ona harmonijnego uzupełnienia tej funkcji.

Sąd oddala skargę kasacyjną, podtrzymując nałożenie kary pieniężnej na spółkę za nieosiągnięcie wymaganych poziomów recyklingu odpadów komunalnych, uznając, że obowiązki te należycie na skarżącej ciążyły, a ich niewykonanie nie wynikało z okoliczności niezależnych.

Status strony w rozumieniu art. 28 k.p.a. nie przysługuje nabywcy roszczeń dekretowych, w postępowaniu komunalizacyjnym dotyczącym nieruchomości dekretowej oraz w postępowaniach nadzwyczajnych, prowadzonych w odniesieniu do ostatecznej decyzji komunalizacyjnej dotyczącej nieruchomości dekretowej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że przesłanka określona w art. 249 § 1 pkt 2 O.p. uzasadnia odmowę wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, gdy decyzja ta była już przedmiotem prawomocnego oddalenia skargi przez sąd administracyjny.

Odbiorcą należności w rozumieniu art. 21 ust. 3 pkt 4 u.p.d.o.p. jest podmiot będący rzeczywistym właścicielem (beneficial owner) świadczenia. Zwolnienie z podatku u źródła możliwe jest tylko gdy podatnik wykazuje status beneficial owner.

Nieprawidłowo sporządzone uzasadnienie wyroku naruszające art. 141 § 4 p.p.s.a. skutkuje uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd pierwszej instancji.

Decyzja organów odmawiająca udzielenia ochrony międzynarodowej oraz wyrok WSA, podtrzymujący tę decyzję, były prawidłowe ze względu na zagrożenie dla bezpieczeństwa państwa, wynikające z materiałów niejawnych, co uzasadniało brak naruszenia procedur prawnych przez organy oraz sądy w ramach dostępnych środków prawnych.