Artykuł 191 Prawa wodnego nie jest instrumentem legalizującym nielegalne rozlewiska, lecz wymaga analizy wpływu na ekosystemy, marnotrawstwo wody i możliwe szkody, co powinny uwzględniać organy wodne przy wydawaniu decyzji administracyjnych.

Dwuletni termin przewidziany w art. 92c ust. 1 pkt 3 ustawy o transporcie drogowym jest terminem materialnoprawnym dotyczącym nałożenia kary pieniężnej, co skutkuje trwałym wygaśnięciem kompetencji organu do nałożenia takiej kary po upływie tego terminu.

Skarga kasacyjna Stowarzyszenia E. w Ś. przeciwko decyzji WSA o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji umarzającej postępowanie została oddalona jako bezzasadna, gdyż nie wykazano wad kwalifikowanych decyzji w rozumieniu art. 156 § 1 k.p.a.

NSA uchyla wyrok WSA w Rzeszowie z uwagi na naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a., wskazując na konieczność ponownego rozpoznania sprawy i wszechstronnego rozstrzygnięcia podniesionych zarzutów.

Regulacja wynikająca z art. 15 zzzzzn2 specustawy COVID-19 nie wyklucza k.p.a., a wnioski o przywrócenie terminu wymagają uprawdopodobnienia braku winy. Niespełnienie tego wymogu wyklucza przywrócenie terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że przesłanki art. 214a u.g.n. uzasadniają odmowę ustanowienia prawa użytkowania wieczystego na cele publiczne. Decyzje odmowne organów administracyjnych znalazły oparcie w prawidłowej interpretacji przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami.