Dla uznania miejsca postojowego za obowiązujące do pobierania opłat wystarczy jego oznakowanie znakami pionowymi, jeśli miejsce jest wyznaczone konstrukcyjnie. Niedopuszczalne jest skuteczne kwestionowanie pobrania opłat na podstawie braku pełnego oznakowania poziomego.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zwrot środków z pomocy publicznej uprzednio otrzymanej przez spółkę na ochronę miejsc pracy, wyklucza jej skuteczne uznanie za otrzymaną pomoc, umożliwiając tym samym ponowne ubieganie się o dofinansowanie na ten sam cel w oparciu o ustawę COVID-19.
Skarga kasacyjna wniesiona przez K. C.-J. w przedmiocie zwrotu środków unijnych została oddalona jako niezasadna. Istotą rozstrzygnięcia było potwierdzenie naruszenia procedur unijnych przez beneficjenta, co skutkowało obowiązkiem zwrotu dofinansowania.
Budowa garaży przylegających ścianami bocznymi i posiadających wspólny dach, nie spełnia kryteriów obiektu wolno stojącego zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 14 lit. b p.b., co uzasadnia wymaganie pozwolenia na budowę.
Decyzja organu administracyjnego, doręczona pominiętej stronie z pouczeniem o możliwości odwołania, nie jest ostateczna, a odwołanie wniesione w terminie jest dopuszczalne, pomimo wcześniejszego uznania jej za ostateczną.
Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalające skargę kasacyjną, uznaje prawidłowość decyzji organu nadzoru budowlanego oraz wyklucza zarzuty dotyczące stronniczości postępowania i przewlekłości jako niezasadne.
Organ architektoniczno-budowlany nie ma kompetencji do rozstrzygania o granicach działek w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę, które opiera się na przedłożonej mapie ewidencyjnej. Problemy związane z przebiegiem granic nie wpływają na ważność decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego.
W sprawach ustalania odszkodowania za grunty ogrodów działkowych zajęte pod drogi publiczne, stosuje się wyłącznie przepisy specustawy drogowej, co ogranicza odszkodowanie do podmiotowego zakresu nasadzeń, urządzeń i obiektów na działkach, wykluczając roszczenia dotyczące prawa użytkowania działki.
Przepis art. 50 ustawy o pomocy społecznej ma charakter uznaniowy, co pozwala organom administracyjnym na dokonanie oceny indywidualnej sytuacji skarżącego i przyznanie im usług w wymiarze spełniającym zasady subsydiarności pomocy.
Skarga kasacyjna podważająca decyzję o zwrocie środków z dofinansowania unijnego z powodu naruszenia zasad konkurencyjności i nieproporcjonalnych warunków udziału została oddalona przez NSA jako niezasadna, spełniając przesłanki materiałoprawnej oceny poczynionej przez sąd pierwszej instancji.
Postępowania administracyjne wszczęte po upływie trzydziestu lat od doręczenia decyzji, niezakończone ostatecznie do 16 września 2021 r., podlegają umorzeniu z mocy art. 2 ust. 2 ustawy zmieniającej z dnia 11 sierpnia 2021 r., co jest zgodne z zasadą trwałości decyzji i stabilności porządku prawnego.
Ostateczne umorzenie postępowania egzekucyjnego nie wyłącza możliwości prowadzenia postępowań nadzwyczajnych w stosunku do postanowień wydanych w sprawie rozpatrzenia zarzutów przez wierzyciela, zatem wniosek o stwierdzenie nieważności tych postanowień może być rozpatrywany.
Dopuszczenie w SIWZ klauzuli generalnej umożliwiającej oferty równoważne uzasadnia niezamieszczenie przy każdej normie sformułowania "lub równoważne"; tym samym takie postanowienia zamawiającego nie naruszają art. 30 ust. 4 P.z.p. i nie wpływają na ograniczenie konkurencji, nie stanowiąc podstawy do zwrotu dofinansowania.
Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej z uwagi na rażące naruszenie prawa może zostać dokonane jedynie w przypadkach o oczywistych wadach prawnych, materialnoprawnych, których istnienie musi zostać jednoznacznie wykazane przez stronę kwestionującą decyzję.