Na podstawie art. 37at ust. 8 Prawa farmaceutycznego organ nie może żądać dokumentacji poza inspekcją lub kontrolą. Wymierzenie kary pieniężnej za nieprzekazanie dokumentów na wezwanie organu w takim przypadku jest niezgodne z prawem.

W przypadku zawarcia i realizowania układu ratalnego, zmienia się termin płatności zaległości podatkowej, wpływając na wymagalność zobowiązań. Członek zarządu nie może być pociągnięty do odpowiedzialności bez rozważenia ww. skutków.

Na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, wznowienie postępowania podatkowego może nastąpić z powodu nowych dowodów nieznanych organowi, niezależnie od wiedzy strony. Uchylenie decyzji ostatecznej nie wymaga nieznajomości okoliczności przez podatnika, co wynika z racjonalnej wykładni prawodawczej, nadmieniając, że organ musi działać zgodnie z aktualną wykładnią prawa.

Teza 1 (o standardzie sądowej kontroli uznania): W sprawach cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki na podstawie art. 103 ust. 2 pkt 1 Prawa farmaceutycznego sąd administracyjny nie może ograniczyć kontroli do stwierdzenia obiektywnego naruszenia obowiązku zapewnienia obecności farmaceuty; jest zobowiązany zbadać, czy organ prawidłowo wykonał uznanie administracyjne, w szczególności czy zastosowanie

Brak tabliczki instalacyjnej, jako potwierdzenia legalizacji tachografu, podważa domniemanie dokonania przeglądu, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Uchylenie decyzji WSA było zasadne.

W przypadku naruszenia obowiązków transportu drogowego przez nierejestrowanie działalności kierowcy w tachografie, gdy pojazd nie spełnia wymogów wyjątku określonego w art. 3 lit. g) rozporządzenia nr 561/2006, organy administracyjne mogą nałożyć karę pieniężną.

Naczelny Sąd Administracyjny, uznając za bezpodstawne zarzuty skargi kasacyjnej, potwierdził, iż dopóki prawidłowość wpisu do ewidencji gruntów nie zostanie skutecznie podważona, organy administracji związane są jej ustaleniami w procesie urządzenia lasów.

Wznowione postępowanie administracyjne musi opierać się na stanie prawnym obowiązującym w momencie jego prowadzenia, co obejmuje również skutki stwierdzenia nieważności aktu prawa miejscowego, eliminującej go z obrotu prawnego od momentu jego powstania.

Skarga kasacyjna nie zdołała wykazać naruszeń, które uniemożliwiłyby kontrolę legalności decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Organy prawidłowo wyznaczyły obszar analizowany, stosując zgodną z prawem analizę urbanistyczną. Skarga podlega oddaleniu.

Przy rozstrzyganiu sprawy dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej, sąd administracyjny musi dokładnie ocenić zgodność projektu z przepisami ochrony środowiska, uwzględniając pełny zakres oddziaływania elektromagnetycznego i szczegółowe parametry techniczne inwestycji.

Roszczenie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości nie przysługuje, gdy ustanowiono na niej prawo użytkowania wieczystego przed datą wejścia w życie ustawy o gospodarce nieruchomościami i ujawniono je w księdze wieczystej, co stanowi prawnie przeszkodę do zwrotu.

Podział nieruchomości na podstawie art. 95 pkt 4 u.g.n. wymaga wykazania istniejącego roszczenia wynikającego z ustawy lub przepisów odrębnych. Skarżąca nie spełniła tego warunku, co uzasadniało oddalenie skargi kasacyjnej.

NSA uznał za prawidłowe odmowę wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 k.p.a., wskazując, że wcześniejsza decyzja umarzająca postępowanie budowlane wykluczała ponowne rozpoznanie tożsamej sprawy, zgodnie z zasadą res iudicata.

NSA uznał za zgodne z prawem decyzje organów administracyjnych i sądu w sprawie obowiązku szczepień ochronnych, potwierdzając wymagalność tego obowiązku oraz prawidłowość procedury egzekucyjnej.