W przypadku kolizji między ogólnymi zasadami dostępu do informacji według u.d.i.p. a szczególnymi regulacjami k.p.k., pierwszeństwo mają przepisy k.p.k., wyłączając stosowanie u.d.i.p. w zakresie dostępu do akt postępowania karnego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że niewłaściwe uzasadnienie wyroku uniemożliwia kontrolę instancyjną, co skutkuje koniecznością ponownego rozpoznania sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, aby właściwie przeanalizować decyzję organu ochrony danych.

Decyzje administracyjne podjęte w sprawie wywłaszczenia z 1976 r. oraz realizacja planów przestrzennych wskazywały na zasadność celu wywłaszczenia, zatem nieruchomość nie może być zwrócona, jako że była rzeczywiście wykorzystana do realizacji celu publicznego.

Brak prawidłowego ustalenia powierzchni rolnej nieruchomości oraz jej związku funkcjonalnego z częścią rolną majątku skutkuje uchyleniem decyzji utrzymującej przejęcie na cele reformy rolnej w zakresie uznania konkretnego obiektu za objęty dekretem PKWN.

Wznowienie postępowania podatkowego zgodnie z art. 240 § 1 pkt 5 i 7 Ordynacji podatkowej w sprawie podatku od nieruchomości za 2019 rok, nie jest uprawnione, gdyż brak jest nowych okoliczności faktycznych lub dowodów istniejących w dniu wydania decyzji oraz nie ma bezpośredniego związku pomiędzy decyzjami, by wpływały one na ostateczne rozstrzygnięcie prejudycjalne.

Instytucja wznowienia postępowania jest wyjątkiem od zasady trwałości decyzji ostatecznych i wymaga spełnienia ścisłych przesłanek. Nie wykazano nowych, istotnych okoliczności dla sprawy, co przesądza o braku podstaw wznowieniowych i uchyleniu decyzji podatkowej.

Skarga kasacyjna G.S. podlega oddaleniu z uwagi na brak przesłanek do wznowienia postępowania, określonych w art. 240 § 1 pkt 5 i 7 ustawy Ordynacja podatkowa, wobec czego decyzja ostateczna z 2019 r. pozostaje w mocy.

Skarga kasacyjna została oddalona z uwagi na niespełnienie formalnych wymogów wskazania naruszonych przepisów prawa, co uniemożliwiło Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu rozpoznanie meritum zarzutów kasacyjnych. Decyzja sądu pierwszej instancji dotycząca odpowiedzialności podatkowej osób trzecich została utrzymana w mocy.

W kontekście reformy KAS, nieprzedłożenie propozycji służby funkcjonariuszowi, w związku z przeprowadzonymi postępowaniami dyscyplinarnymi i karnymi, pozostało w granicach uznania administracyjnego i nie narusza zasady domniemania niewinności, jeżeli istnieją wątpliwości co do nieposzlakowanej opinii funkcjonariusza.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że zwolnienie funkcjonariusza było uzasadnione oczywistością popełnienia czynu o znamionach przestępstwa i nie było wad proceduralnych, które wpłynęłyby na wynik postępowania.

Zwolnienie funkcjonariusza Policji z uwagi na długotrwałą absencję zdrowotną, która dezorganizuje funkcjonowanie jednostki i narusza ważny interes służby, jest zgodne z prawem i nie narusza zasady prawa do sądu czy konstytucyjnej ochrony funkcjonariusza.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził nieważność postanowień uchwały regulaminowej, które przekraczały delegację ustawową z art. 4 ust. 2 u.c.p.g., naruszały zasady techniki legislacyjnej i były niezgodne z prawem powszechnie obowiązującym.