Małżonek osoby zobowiązanej w postępowaniu egzekucyjnym nie posiada legitymacji do wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie umorzenia tego postępowania, gdyż nie jest zobowiązanym w rozumieniu przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Wszczęcie postępowania karnego skarbowego skutecznie zawiesza bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, a skarga kasacyjna kwestionująca w całości rozstrzygnięcia organów egzekucyjnych nie zasługuje na uwzględnienie wobec braku wykazania naruszeń prawa materialnego i procesowego.
NSA oddalił skargę kasacyjną Skarżących na zatwierdzenie projektu zmian organizacji ruchu, uznając, że projekt spełniał wymogi prawne oraz uwzględniał potrzeby bezpieczeństwa i komunikacji lokalnej społeczności.
Zaświadczenie wskazujące wyłącznie na klasyfikację budynku wg KŚT jako mieszkalnego nie wystarcza do uznania, iż przynajmniej połowę liczby lokali stanowią lokale mieszkalne, co jest niezbędne do przekształcenia prawa użytkowania wieczystego na prawo własności według ustawy o przekształceniu gruntu.
Skarga kasacyjna J.M. i S.M. na oddalenie skargi w sprawie umorzenia postępowania wznowieniowego nie posiada uzasadnionych podstaw prawnych. Fakt uchybienia terminu do złożenia wniosku o wznowienie uzasadnia umorzenie postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż prawidłowość ustaleń co do liczby uczniów wpływających na kwotę dotacji oświatowej podjętych przez Prezydenta Miasta Krakowa była zgodna z prawem, a zarzuty skargi kasacyjnej nie znalazły uzasadnienia prawnego.
Skarga kasacyjna wniesiona przez R. S. została oddalona jako bezzasadna, co potwierdza prawidłowość wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz decyzji administracyjnej dotyczącej nienależnie pobranych płatności zalesieniowych. Decyzję podjęto zgodnie z przepisami, przy braku wykazania istotnych naruszeń proceduralnych.
Zachodzące czynniki epidemiologiczne, działając jako siła wyższa, mogą usprawiedliwiać przekroczenie terminu ustawowego przez organ architektoniczno-budowlany na wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, wyłączając jego odpowiedzialność oraz unikając nałożenia kary pieniężnej.
Wykonywanie przewozu okazjonalnego bez wymaganej licencji oraz niespełniające wymogów konstrukcyjnych stanowi naruszenie ustawy o transporcie drogowym, uzasadniające nałożenie kary pieniężnej. Skarga kasacyjna nie wykazała uchybień procesowych ani materialnoprawnych.
Bezczynność organu administracyjnego w procedurze administracyjnej powinna być oceniana w kontekście całokształtu prowadzonego postępowania, a nie każde opóźnienie kwalifikuje się jako rażące naruszenie prawa, jeżeli organ podejmował działania mające na celu merytoryczne załatwienie sprawy.