Świadczenia pieniężne z tytułu "strawnego" oraz pokrycia kosztów wyżywienia pracowników na statkach ratowniczych, realizowane w interesie pracodawcy na podstawie przepisów powszechnie obowiązujących, nie stanowią przychodu pracownika podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Odpowiednia klasyfikacja taryfowa importowanego pelletu z biomasy nie naruszała przepisów prawa materialnego ani proceduralnych, a sporządzona skarga kasacyjna nie wykazała istotnych naruszeń mogących wpłynąć na wynik postępowania, co skutkowało oddaleniem skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając merytoryczną zasadność postępowania karno-skarbowego jako podstawy zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Zarzuty proceduralne i materialne skargi kasacyjnej były niezasadne.

Zażalenie na korektę zaświadczeń o pomocy de minimis, jako czynność nie będącą postanowieniem, jest niedopuszczalne. W systemie prawa brak unormowań pozwalających na wniesienie zażalenia w takich przypadkach.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że powaga rzeczy osądzonej oraz tożsamość przedmiotowa i podmiotowa sprawy uzasadniają odmowę wszczęcia postępowania administracyjnego, jeśli żądanie dotyczy tych samych przesłanek faktycznych i prawnych uprzednio prawomocnie rozstrzygniętych.

A.B. nie posiada interesu prawnego w postępowaniu o uchylenie decyzji ostatecznej nakazującej rozbiórkę; legitymacja procesowa przysługuje stronie wskazanej w decyzji nakładającej obowiązek.

Otrzymana dotacja nie została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, a zastrzeżenia dotyczące sposobu rozliczenia nie uzasadniają stwierdzenia takiej niezgodności, co skutkuje uchyleniem decyzji organów wraz z umorzeniem postępowania.

Decyzja o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji o wymeldowaniu skarżącego została podtrzymana, albowiem kontestowane w skardze naruszenia prawa nie wykazują cech rażącego naruszenia, uzasadniającego nieważność decyzji administracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że pięciokrotne przedłużenie terminu wykonania obowiązku ochrony przeciwpożarowej przez spółkę narusza interes publiczny i nie jest uzasadnione słusznym interesem strony. Zagrożenie dla życia i mienia wynikające z braku instalacji hydrantowej przeważa nad indywidualnymi trudnościami spółki.

Skarga kasacyjna dotycząca stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na korekty zaświadczeń o pomocy de minimis jest oddalona. Niedopuszczalność zażalenia w takim przypadku jest wynikiem uznania korekt za czynności materialno-techniczne, na które środki zaskarżenia nie przysługują.

Stwierdzenie nieważności umowy kredytowej wywiera skutki podatkowe z mocą wsteczną (ex tunc), skutkując brakiem przychodu podatkowego z tytułu umorzenia odsetek w związku z nieważną umową.

Uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia, jako okoliczność obiektywna, obliguje organ odwoławczy do stwierdzenia jego niedopuszczalności, co wyłącza możliwość merytorycznego rozstrzygnięcia.

Nie stwierdzono podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej z uwagi na niezasadność zarzutów dotyczących rażącego naruszenia prawa i braki konstrukcyjne skargi, podnoszone przez stronę skarżącą.

Dla skutecznego zaliczenia nieruchomości do kategorii dróg publicznych niezbędne jest formalne wykonanie wszystkich wymaganych czynności prawnych przed 1 stycznia 1999 r.; brak pełnej dokumentacji nie wyklucza możliwości uznania drogi za publiczną, ale wymaga dalszego postępowania dowodowego.