Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując stanowisko, iż wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego złożony został po terminie określonym w art. 148 § 1 k.p.a., co skutkowało jego niezasadnością.

Wykonywanie transportu drogowego bez stosownej licencji oraz niespełnienie wymogów konstrukcyjnych dla przewozu okazjonalnego uzasadniało nałożenie kary pieniężnej. Przepisy ustawy o transporcie drogowym nie naruszają zasady równości i swobody gospodarczej, zgodne są z Konstytucją RP i prawem UE.

W sprawach odmowy wydania uwierzytelnionej kopii dokumentu administracyjnego, zgodnie z art. 74 § 2 K.p.a., wnioskodawca musi wykazać "ważny interes strony"; brak precyzyjnego uzasadnienia skutkuje oddaleniem skargi. Doręczenie w formie elektronicznej jest zgodne z K.p.a.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, przy kalkulacji dotacji dla przedszkoli uwzględnia się jedynie wydatki na prowadzenie gminnych przedszkoli, co wyklucza wykorzystanie wydatków przeznaczonych dla szkół podstawowych. W związku z tym skarga kasacyjna została oddalona.

Brak połączenia spraw przez WSA Białystok nie narusza prawa, a decyzja ta nie miała znaczącego wpływu na wynik. Skarga kasacyjna oddalona, zgodnie z art. 184 p.p.s.a., a wyrok WSA pozostaje w mocy.

Brak połączenia spraw przez WSA nie stanowi uchybienia procesowego wpływającego na wynik sprawy. Uprawnienie do łączenia spraw pozostaje w gestii sądu i nie musi być wykorzystywane obligatoryjnie. Skarga kasacyjna nieskutecznie zarzuciła w tym zakresie naruszenie art. 111 § 2 p.p.s.a.

W postępowaniu nadzorczym dotyczącym nieważności decyzji administracyjnej, organ jest zobligowany do rozpatrzenia wszystkich zgłaszanych przesłanek nieważności oraz do ich rzetelnej analizy, co jest kluczowe dla oceny prawidłowości rozstrzygnięcia w świetle praworządności oraz obiektywnego ustalenia faktów.

Organ administracyjny związany jest prawomocnym orzeczeniem sądu opiekuńczego zezwalającym na umieszczenie osoby ubezwłasnowolnionej w domu pomocy społecznej i nie może dokonywać odmiennych ustaleń co do samego skierowania.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że czynność odmowy wypłaty dotacji oświatowej bez właściwej podstawy prawnej stanowi działanie bezskuteczne, a odmowa ta była sprzeczna z obowiązującymi przepisami. Skarga kasacyjna Burmistrza Miasta i Gminy B. nie zasługiwała na uwzględnienie z uwagi na brak precyzyjnego wykazania uchybień w wykładni prawa przez sąd niższej instancji.

Zaskarżonemu wyrokowi sądu pierwszej instancji zarzuca się niepełne odniesienie się do wszystkich zarzutów, brak weryfikacji istnienia zaległości podatkowej oraz błędne traktowanie postanowienia o zaliczeniu wpłaty jako aktu czysto formalnego. Sprawa zostaje przekazana do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, zobowiązując do pełnej analizy prawnej zarzutów dotyczących formalności i materialności postanowienia o zaliczeniu wpłaty na zaległość podatkową.

Wniesione przez skarżącego dowody i okoliczności nie spełniają warunków uzasadniających wznowienie postępowania na mocy art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Decyzja Szefa Urzędu, wsparta orzecznictwem sądowym, jest zgodna z prawem i została prawidłowo utrzymana w mocy przez wojewódzki sąd administracyjny.

Bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej może być stwierdzona także przy nieznacznym przekroczeniu ustawowego terminu, stanowiąc naruszenie prawa dostępu do informacji publicznej, aczkolwiek nie każde opóźnienie stanowi rażące naruszenie prawa.