Skarga kasacyjna M. S. P. A. B. Sp. z o.o. Sp. k. w T. na wyrok WSA została oddalona jako niezasadna; organy celne prawidłowo ustaliły obowiązki podatkowe Spółki w związku z niezgodnością danych zgłoszeniowych z rzeczywistym pochodzeniem towarów.

Brak interesu prawnego Skarżącej jako byłej członkini zarządu spółki uniemożliwia uznanie jej za stronę w postępowaniu nadzwyczajnym w sprawie kosztów egzekucyjnych. Interes faktyczny nie wystarcza do uznania za stronę w kontekście przepisów k.p.a. (art. 28).

Skarga kasacyjna dotycząca przywrócenia terminu nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż nie wykazano, że naruszenia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a przesłanki formalne skargi nie zostały spełnione.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje skargę kasacyjną M. Sp. z o.o. Sp. k. za bezzasadną, podtrzymując decyzję organu podatkowego oraz wyrok WSA, wskazując na brak wykazania właściwego wpływu potencjalnych naruszeń proceduralnych i błędów wykładni.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną z uwagi na brak wskazania istotnych naruszeń prawa przez sąd I instancji, które mogłyby wpłynąć na zmianę orzeczenia w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego i określenia kwoty należności.

Skarga kasacyjna M.S. dotycząca ustalenia dotacji oświatowej przez Burmistrza Gminy i Miasta Nisko, oparta na zarzucie nieprawidłowej metodologii jej wyliczenia, została oddalona, uznając zastosowaną zasadę proporcjonalności za właściwą i zgodną z przepisami ustawy o finansowaniu zadań oświatowych.

Z uwagi na brak jasno sprecyzowanych naruszeń prawa materialnego oraz nieistotny wpływ zarzutów proceduralnych na wynik sprawy, skargę kasacyjną uznano za niezasadną i oddalono w całości.

Brak podstaw do uchylenia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego; zgłoszenie celne nie spełniało wymogów formalnych uzasadniających zerową stawkę cła antydumpingowego wobec proceduralnych i materialnych naruszeń prawa.

Oddalenie skargi kasacyjnej na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej o określeniu kwoty podatku od towarów i usług związaną z weryfikacją zgłoszenia celnego, zarzuty naruszenia prawa materialnego i proceduralnego nie wykazały istotnego wpływu na wynik sprawy.

Przepisy art. 100c i art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy należy interpretować jako mające zastosowanie do wszystkich cudzoziemców, co obliguje organy do przestrzegania terminów postępowań administracyjnych w sprawach zezwoleń na pobyt rezydenta długoterminowego UE.

Decyzja o włączeniu chałupy drewnianej do gminnej ewidencji zabytków dokonana bez zapewnienia właścicielowi gwarancji ochrony prawnej narusza przepisy ustawy o ochronie zabytków, co uzasadnia uchylenie tej decyzji i stwierdzenie jej bezskuteczności.

Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje, gdy istnieje bezpośredni związek przyczynowy między rezygnacją z pracy a koniecznością sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną; istnienie innych osób zobowiązanych do alimentacji nie jest warunkiem negatywnym.

NSA oddala skargę kasacyjną uznając, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie naruszał przepisów prawa w sposób podnoszony w skardze, a zarzuty kasacyjne były nieuzasadnione.

Organ, który dysponuje informacją publiczną, jest zobowiązany do jej udostępnienia na mocy ustawy o dostępie do informacji publicznej, nawet jeśli sprzężony tryb dostępu w innej ustawie istnieje, chyba że inna ustawa całościowo wyłącza stosowanie u.d.i.p. w tym zakresie.

Numer telefonu nie stanowi danych osobowych, o ile nie istnieją rozsądnie dostępne dane pozwalające na identyfikację właściciela. Bez takiej możliwości przetwarzanie numeru telefonu nie podlega regulacjom RODO.

W postępowaniu administracyjnym o wznowienie postępowania interes faktyczny nie uzasadnia uznania podmiotu za stronę; wymagany jest bezpośredni interes prawny w zakresie uregulowanym normami materialnoprawnymi.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Wojewoda pozostawał w stanie bezczynności w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt długoterminowy UE, nie uznając zarzutów skargi kasacyjnej, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.

Przeniesienie pozwolenia na budowę, zgodnie z art. 40 ust. 1a Prawo budowlane, wymaga zgody dotychczasowego inwestora, jeżeli zmiana własności nieruchomości nastąpi przed wydaniem pierwotnego pozwolenia.