Przywrócenie terminu zgłoszenia zbycia pojazdu w okresie pandemii COVID-19 nie jest uzasadnione, jeśli podmiot nie uprawdopodobni braku winy w uchybieniu terminu, a zakłócenia wynikające z pandemii nie stanowią przesłanki do przywrócenia terminu proceduralnego.

Sąd uznał, że dopełnienie obowiązku zgłoszenia zbycia pojazdu wymaga odrębnego dokumentu zawiadomienia, a nie spełnia go dokument potwierdzający samo zbycie, przez co oddalenie skargi kasacyjnej było uzasadnione.

Naczelny Sąd Administracyjny, w zgodzie z ustawą o dostępie do informacji publicznej i ustawą o ochronie informacji niejawnych, potwierdza odmowę udostępnienia informacji publicznej przez Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego ze względu na ochronę tajemnicy państwowej i prywatności osób, oddalając skargę kasacyjną G.R.

Zasiłek stały uznany za nienależnie pobrany wymaga rzetelnego zbadania elementów prawnych i faktycznych, w tym charakteru umów prawnych. NSA oddala skargę kasacyjną, potwierdzając, że organy administracyjne nie wykazały należytej staranności w ocenie stanu faktycznego.

Stwierdzenie utraty dobrej reputacji przez zarządzającego transportem na podstawie art. 7d ust. 5 pkt 1 u.t.d. powinno obejmować wszystkie przedsiębiorstwa, w których pełni on funkcje zarządcze, nawet jeśli poważne naruszenia odnaleziono tylko w jednym z nich, uzasadniając odstąpienie od zakazu reformationis in peius.

Zaświadczenie o samodzielności lokalu może być wydane wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich przesłanek technicznych i prawnych, w tym zgodności z decyzjami o warunkach zabudowy oraz pozwoleniem na budowę i użytkowanie. Lokale garażowe nieuznane za samodzielne nie mogą być traktowane jako odrębne lokale mimo ich odrębności technicznej.

Skarga kasacyjna dotycząca decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości, koniecznej w interesie społecznym, została oddalona przez NSA z uwagi na uzasadnione przesłanki społecznego i gospodarczego interesu, zgodne z art. 124 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że stroną należy się realna możliwość realizacji praw procesowych oraz, że obowiązki związane z aktualizacją danych adresowych nie obciążają stron postępowania w stopniu absolutnym.

Brak możliwości odnalezienia dokumentacji budowlanej z przeszłości nie uprawnia do uznania wykonanych robót za samowolę budowlaną, a legalność robót należy oceniać na podstawie dostępnych materiałów dowodowych i historycznych uwarunkowań.

Oddalenie skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny uznającej prawidłowość decyzji o zwrocie dotacji celowej przez Gminę P. za jej wykorzystanie niezgodne z przeznaczeniem, bez przedawnienia zobowiązania, potwierdzającą poprawność ustaleń sądów niższej instancji.

Cel wywłaszczenia nieruchomości na rzecz budowy Parku Kultury i Wypoczynku został zrealizowany, co wyklucza jej zwrot; realizacja celu nie zawsze wymaga działań budowlanych, gdyż obejmuje również adaptację terenu jako zieleń miejską.

Brak realnej możliwości efektywnego zarządzania operacjami transportowymi przez jedną osobę w nadmiernie rozproszonych przedsiębiorstwach, skutkuje uzasadnioną utratą dobrej reputacji, w przypadku najbardziej poważnego naruszenia przepisów transportu drogowego.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną Gminy P., potwierdza prawidłowość decyzji o zwrocie dotacji, uznając brak przedawnienia obowiązku zwrotu w kontekście wszczęcia postępowania karnego przeciwko beneficjentowi dotacji.

Organ podatkowy zobowiązany był do zawieszenia postępowania dotyczącego odpowiedzialności osoby trzeciej, co skutkuje nienaliczaniem odsetek za okres od dnia zawieszenia do uprawomocnienia się decyzji określającej zobowiązanie podatkowe. Skarga kasacyjna została oddalona.

Posiadanie tytułu prawnego do gruntów rolnych nie wystarcza do przyznania wsparcia na zalesienie; konieczne jest faktyczne ich rolnicze użytkowanie. Formalny właściciel nie prowadzący samodzielnej działalności rolniczej nie spełnia definicji rolnika.

Zamknięcie możliwości przyznania świadczenia pielęgnacyjnego dla dalszych krewnych, gdy bliżsi nie legitymują się orzeczeniem o niepełnosprawności, jest uzasadnione przepisem art. 17 ust. 1a ustawy o świadczeniach rodzinnych. Zarzuty dotyczące błędnej wykładni nie były skuteczne, ponieważ nie odniesiono się do właściwej podstawy prawnej.