Skarga kasacyjna podatnika, oparta na zarzucie braku skutecznego doręczenia przesyłki w Estonii, okazała się niezasadna, gdyż właściwe organy spełniły wymogi proceduralne, a skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminowi procesowemu.

Skarga kasacyjna oddalona. Przesyłka podatkowa doręczona na adres zagraniczny zgodnie z prawem międzynarodowym i regulacjami państwa docelowego uznana została za skutecznie doręczoną. Organ podatkowy poparł konwencje międzynarodowe oraz zapewnił zgodność proceduralną zabezpieczanych roszczeń.

Prawidłowość doręczenia decyzji podatkowych na adres w Estonii świadczy o prawidłowości czynności dochodzeniowo-doręczeniowych mimo zarzutów skargi kasacyjnej, co skutkuje oddaleniem skargi w zakresie uznania przedawnienia doręczenia za nieskuteczne. Skarga oddalona.

Nie jest wystarczające samo powołanie się na wiedzę o inwestycji do podważenia terminu dla wniosku o wznowienie postępowania; istotnym jest wykazanie daty uzyskania wiedzy o decyzji administracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość decyzji o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenia ustawy o SENT, uznając, że nie doszło do naruszenia prawa materialnego czy proceduralnego. Odstąpienie od kary miało miejsce jedynie w szczególnie uzasadnionych przypadkach, co w tym przypadku nie miało zastosowania.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru Kazimierza Wielkiego jest zgodny z prawem, nie narusza ustaleń Studium i nie przekracza władztwa planistycznego gminy, przy jednoczesnym respektowaniu interesów właścicieli nieruchomości.

Organizacja społeczna nie może być dopuszczona do postępowania jako strona jedynie z tytułu zgodności z celami statutowymi; wymagane jest uzasadnienie obecności interesem społecznym, co nie zostało wykazane przez Stowarzyszenie.

Stowarzyszenie nie posiada legitymacji strony w postępowaniach nieważnościowych decyzji wodnoprawnych, z uwagi na brak indywidualnego interesu prawnego oraz ograniczenia wynikające z przepisów art. 401 i 402 ustawy Prawo wodne.

Stanowisko organu współdziałającego przy decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach ma charakter opiniodawczy, niewiążący, ograniczony do oddziaływania lokalnego, a ocena oddziaływania na obszar Natura 2000 pozostaje w gestii organu prowadzącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny słusznie przyjął, że wniosek z 16 lutego 2024 r. jako jedyny zainicjował postępowanie, a wcześniejsze interwencje nie były równoznaczne ze skutecznym wszczęciem postępowania. Bezczynność organu nie miała rażącego charakteru, wyłączając m.in. możliwość przyznania skarżącemu sumy pieniężnej.

Przepis § 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia o warunkach technicznych nie stanowi przepisu odrębnego w rozumieniu art. 396 ust. 1 pkt 8 Prawa wodnego, przez co nie może być stosowany przy wydawaniu pozwoleń wodnoprawnych.